ΕΚΔΗΛΩΣΗ
Οι Εκδόσεις Γαβριηλίδης και το βιβλιοπωλείο Ιανός, με τη στήριξη της ΑΕΠΙ, διοργανώνουν βραδιά για τον στιχουργό και ποιητή Κώστα Κινδύνη την Δευτέρα 21 Ιανουαρίου στις 8 το βράδυ στο χώρο του βιβλιοπωλείου, Σταδίου 24.
Για τον στιχουργό Κώστα Κινδύνη θα μιλήσει ο Κώστας Τριπολίτης και για τον ποιητή Κώστα Κινδύνη ο Αλέξης Ζήρας.
Τραγούδια του θα τραγουδήσουν ο Στέλιος Βαμβακάρης με την Εβελίν Αγγέλου, η Μαρία Λούκα με τον Απόστολο Ρίζο και ο Σταύρος Ψαρουδάκης. Ποιήματα θα διαβάσει ο Παναγιώτης Κερασίδης.
Η βραδιά θα μεταδοθεί ζωντανά από το Δεύτερο Πρόγραμμα 103,7.
Μεταδίδουν η Ελενα Διάκου και η Λίντα Ζαφειροπούλου.
Πως να σωπάσω
Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του κόσμου;
Ο ουρανός δικός μου
η θάλασσα στα μέτρα μου
Πώς να με κάνουν να τον δω
τον ήλιο μ’άλλα μάτια;
Στα ηλιοσκαλοπάτια
Μ’ έμαθε η μάνα μου να ζω…
Στου βούρκου μέσα τα νερά
ποια γλώσσα μου μιλάνε
αυτοί που μου ζητάνε
να χαμηλώσω τα φτερά;
Τριανταφυλλιές
Το πικρό ψωμί που τρώγαμε στο φως
τ’ αρμυρό νερό απ’ το δάκρυ σου θυμάμαι
καλλιτέχνη δε μας έμαθε ο Θεός
απ’ τα δύσκολα του κόσμου ν’ αγαπάμε
Τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια τριανταφυλλιές
ειν’ του κόσμου τα σινάφια και οι αγκαλιές
τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια λόγια που μου λες
μ’ αγκαλιάζεις με ματώνεις κι ύστερα με κλαις
Μεροκάματο κι ο ύπνος μας μισός
σ’ ένα όνειρο κι οι δυο μας να χωράμε
άλλα λούσα δε μας έδωσε ο Θεός
απ’ τα ρούχα της δουλειάς μας που φοράμε
Τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια τριανταφυλλιές
ειν’ του κόσμου τα σινάφια και οι αγκαλιές
τριανταφυλλιές μ’ αγκάθια λόγια που μου λες
μ’ αγκαλιάζεις με ματώνεις κι ύστερα με κλαις
Όταν τραγουδάω
Όταν τραγουδάω μόνη μου τα βράδια
είναι για να πέσω στη φωτιά
είναι που μετράω πάλι τα σημάδια
απ τα σκουριασμένα σου φιλιά
Όταν τραγουδάω μόνη μου τα βράδια
είναι για να πέσω στη φωτιά
είναι που σε φέρνω μέσα στα σκοτάδια
για να σε δικάσει η μοναξιά
Ποιος μου το πληρώνει το παράλογο
την πίκρα που με λιώνει, να τη γυρεύω εγώ
Όταν τραγουδάω μόνη μου τα βράδια
σπρώχνω το μαχαίρι πιο βαθιά
για να μην ξεχάσω πόσα χτυποκάρδια
πλήρωσα γι αυτή τη ερημιά
Όταν τραγουδάω μονή μου τα βράδια
βάζω στο λαιμό μου τη θηλιά
και σε ξαναφέρνω στη ζωή την άδεια
για να σε χορτάσω μια σταλιά
Ποιος μου το πληρώνει το παράλογο
την πίκρα που με λιώνει, να τη γυρεύω εγώ
Γαρύφαλλα γκρενά
Στα καφενεία τα μουντά
μόλις και σκοτεινιάζει
παίζουν τ’ αγόρια
της μέρας τα λεφτά
τάβλι, μπιλιάρδο και χαρτιά.
Κι όπως είναι σκυφτά
στα μουντά καφενεία,
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά.
Σιωπή κι αγωνία…
Μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά,
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά.
Το χρόνο πάντα μια φορά
κρεμάνε τους βαλέδες,
κι έχουν τ’ αγόρια
μια πίκρα στη ματιά
στα καφενεία τα μουντά.
Κι όπως είναι σκυφτά
στα μουντά καφενεία,
μοιάζουν να ‘ναι γυρτά.
Σιωπή κι αγωνία…
Μοιάζουν να ‘ναι γυρτά
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά,
σαν απότιστα γαρύφαλλα γκρενά.
τι βραδιά…
ακούω από το ραδιόφωνο και νοσταλγώ.
είμαι σπίτι με το μικρό μου γιο και δεν ξέρω πώς να ευχαριστήσω,
πως να μπορούσα να ήμουν κοντά, για να πω κι εγώ πόσο τέτοια μουσική και τέτοιοι στίχοι μας έχουν θρέψει και κρατήσει ζωντανούς…