
1955-15- 11ου . Γέννηση δύσκολη κολλημένη η πλάτη μου στην μήτρα. Προσπάθεια του γιατρού με σπρώξιμο από έξω. Την ώρα του τοκετού βρισκόμουνα κολλημένη στην αριστερή μεριά της πλάτης . ο γιατρός έβαλε το χέρι μέσα στην μήτρα και με ξεκόλλησε. Βγήκα με τα πόδια. Εξ αυτού το τρόπο γέννησης υπάρχουνε σε μένα ιδιαίτερες ιδιότητες δυνάμεων στη φύση, και τους ανθρώπους.
Αύγουστος. Μου ήρθε περίοδος. Πέρασα και μια αναφυλαξία από το εμβόλιο της Ευλογιάς που είχα κάνει το 1966 στο δημοτικό, τρώγοντας κάποιο ζαμπόν (χοιρινό). Κράτησε κάποιες εβδομάδες.
Έβγαλα τις αμυγδαλές – κερατάκια.
Έκανα το δεύτερο εμβόλιο της χολέρας στο γυμνάσιο το οποίο έκανα αναφυλαξία το 1992 τρώγοντας κάποιο σαλάμι, (χοιρινό). Κράτησε 8 έτη και ;; μήνες , γιατί ζούσα μόνη. Έβγαινα έξω υποχρεωτικά έβλεπα φως και έτρωγα από ζήλια κρέας , πράγματα που απογορευοσαντε.
Δεκέμβριος. Με χτύπησε ο αδερφός μου πολύ δυνατά στο κεφάλι , με μπουνιές. Η ακτινογραφία έδειξε ένα μεγάλο ράγισμα στην αριστερή μεριά του κορανίου. Είχαν πεθάνει από το 1975 και οι δυο οι γονείς μας.
Φεβρουάριος δηλ 2,5 μήνες μετά το χτύπημα έπαθα μέσα στην Αθήνα το πρώτο εγκεφαλικό επεισόδιο. Κράτησε λίγο. Πάρεση δεξιού χεριού και ποδιού. Ακολούθησαν και αλλά δυο.
Ιανουάριος. Έπαθα το δεύτερο εγκεφαλικό. Ήμουνα μέσα σε αεροπλάνο και με πείραξε το ύψος που έριξε ο πιλότος σε κενό που βρήκε. Συνχρονος κάπνιζα. Ήμουν τρεις ημέρες σε κώμα με 40 πυρετό στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης όπου σπούδαζα αρχιτεκτονική στο πολυτεχνείο από το τέλος του 1975.
Αύγουστος. Με χτύπησε πάρα πολύ στο κεφάλι η γυναίκα του αδερφού μου, καθώς και στην κοιλιά. Η ακτινογραφία έδειξε ένα κρανίο γεμάτο ραΐσματα.
1979-Φεβρουαριο μέχρι
1981- Ιούνιο είχα ερωτικές σχέσεις με έναν, από της οποίες έκανα και 2 έκτρωσης τη μια.
Αύγουστο και την άλλη
Μάιο. Τα μικρά τα είδα τα μικρά σε Όνειρο , όπως και το θηλυκό το επόμενο σε όραμα που έχασα με αποβολή. Ήταν δυο αγόρια που έμοιαζαν σε μένα . μεγάλωσαν στον παράδεισο.
1980- Άνοιξη. Με χτύπησε με κλοτσιά στο κεφάλι ένας φοιτητής φίλος του φίλου μου.
Αφιερώθηκα στον χριστιανισμό. Ζούσα εκκλησιαστική ζωή έντονη.
Πήγα σε μοναστήρι. Φόρεσα ράσα, κάθισα λίγους μήνες από την Άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο.
1983-Νοέμβριος. Πήγα σπίτι μου στην Πεύκη, μετά ράσα όπου συνέχιζα να ζω μοναχική ζωή. Κάποιους μήνες εμένα στην Θεσσαλονίκη κοντά στους φοιτητές.
στην προσευχή μου, μιλώντας μόνη ξαφνικά ενδιάμεσα, ορίζω ένα μέρος να πάω για να ζήσω μοναχικά.
1987- Ιούνιος. Πηγαίνω στο μέρος της προσευχής, κοντά στα Γρεβενά, βλέπω σε Όνειρο τα πρόσωπα που έζησαν στην περιοχή πριν από εμένα.
1987- Νοέμβριος. Κάποιος κυνηγός μεγάλωσε μαζί μου και μου χάλασε τα δάκτυλα στα χέρια. Τον αριστερό μάλιστα δείκτη τον έσπασε τελείως.
1987- Δεκέμβρη. Με χτύπησε στο κεφάλι ένας εβραίος της περιοχής πολύ. Φεύγω από το μοναστήρι.
1988- με χτύπησε στο κεφάλι ο αδερφός κάποιας συνάδερφου φοιτητής που με φιλοξενούσε στο σπίτι τους. Ιούλιος τρίτο εγκεφαλικό κρατά λίγο.
1989- Ιανουάριος μένω έγκυος από ένα οδηγό φορτηγού. –Ιανουάριος βρίσκομαι ταξιδεύοντας στο μεγαλόνησοι (ιόνιο πέλαγος). Εκεί με χτυπά με κλοτσιές στο κεφάλι Πάνο σε βάρκα παρουσία της αστυνομίας ένας βαρκάρης της περιοχής.
– Ιανουάριος . παθαίνω αποβολή στο μικρό μου. Ήταν 11 ημερών. Το οποίο βλέπω σε όραμα το 1991. ήταν ένα μικρό κοριτσάκι ξανθό που έμοιαζε στον πατέρα μου.
1991- βγάζω μετά από πέσιμο και χτύπημα στο στόμα μου όλα τα δόντια μου.
1992- 3- Ιουλίου. Ημέρα ωορρηξίας . ανοίγουν το σπίτι το βράδυ. Εγώ να με κοιμίσουν και μου παίρνουν το ωάριο, μου φτιάχνουν ένα μικρό αρσενικό, που το βλέπω κατεβάζοντας τα μάτια μου που ήταν επάνω από τη νάρκωση. Πόναγα πολύ από κάτω μου στο γεννητικό.
1994- Αύγουστος . πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη που είχα την ερωτική μου ζωή στο γυναικολόγο. Μου βάζει ένα μικρό κόκκινο ραβδί μέσα ση μήτρα και μόλις βγήκα στο δρόμο βλέπω μαζί με τον γυναικολόγο, να είμαι στο σπίτι μου και να με έχει κοιμισμένη στα χέρια ο εβραίος που έμενε σε νοικιασμένο σπίτι απέναντι από το δικό μου. Και ο γυναικολόγος ακούστηκε να φωνάζει «την πήδηξε».
1994- από τον Απρίλιο μένω στην Ύδρα .
-Δεκέμβριος Αλλάζω ξενοδοχείο, ο καινούριος ξενοδόχος ήταν Περουβιανός.( έτσι μου έμοιαζε).
1995- Αύγουστος . ενώ έχω αναφυλαξία από το εμβόλιο της Χολέρας κάνω στην Θεσσαλονίκη το εμβόλιο της φυματιώσεις για το πολυτεχνείο.
1996- Βγάζω την αναφυλαξία για το τρίτο εμβόλιο από μπριζόλα (χοιρινό). Κρατά λίγο.
1996- Αύγουστος με χτυπά πολύ στο κεφάλι ο αδερφός μου.
1996- Σεπτέμβριος. Με χτυπά ο φύλακας κτιρίου της σουηδικής πρεσβείας όπου πήγα να ζητήσω πολιτικό άσυλο, πολύ στο κεφάλι.
1997- Μάρτιος 1η – ξυπνώ το πρωί στο ξενοδοχείο της Ύδρας με βγαλσίματα στη δεξιά μεριά του γοφού και του ομού και σημάδια από ενέσεις επάνω.
1997- Μάρτιος 2- πηγαίνω να δώσω το νοίκι στον ξενοδόχο, τους λέω για τα χτυπήματα και η ξενοδόχα μου άπαντα στην ερώτηση με ποιο δικαίωμα μου πήρατε την υγειά μου «η πολιτεία» Τότε για να ελέγξω σήκωσα χέρι, έγινε καυγάς. Με χτύπησαν με τα χέρια πολύ στο κεφάλι στην αριστερή μεριά, μου έσπασαν ένα πλευρό και ο ξενοδόχος Στυλιανός μπουντουρης με τον γιο του με πέταξαν σε ένα βράχο όπου χτυπήθηκε πολύ το κεφάλι μου στο μέτωπο και πανω. Της επόμενες ,μέρες το πρόσωπο μου ήταν μαύρο από τα αιματώματα του κρανίου. Από τότε άρχισα να ξυπνώ τα πρωινά χτυπημένη, βιασμένη, κακοποιημένη. Μου πείραξαν και το αριστερό αυτί. Αλλά με κοίμιζαν μάλλον με υπέρηχους και με χτυπούσαν. Πρέπει να ήταν η αστυνομία. Πρέπει να μου δίνανε και ναρκωτικά. Είχα σημάδια από ενέσεις.
1997- Οκτώβριος. Ζω στον Πόρο.
1998-και μετά αρχίζω να ξυπνώ πάλι κτυπημένη. Ωμός αριστερός αστράγαλος δεξιός σβέρκος. Αγκώνας αριστερός κτλ.
1999- Ιανουάριος. Πέφτω στη Θεσσαλονίκη που έχω πάει και κτυπώ το χέρι στο δεξιό καρπό.
1999- Απρίλιος. Ζω στη Πεύκη. Πολλά πρωινά ξυπνώ κτυπημένη.
2000- Ιούνιος. Στη Κλινική Αγ. Τροίας.
2002- Απρίλιος 28. Ξυπνώ με βγάλσιμο και σπάσιμο στον αριστερό ώμο.
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΑ
1989- Ιούλιος. Σε επίσκεψη μου σε κάποιο Παλαιοημερολογιτικο μοναστήρι στη Λαμία, ενώ μιλούσα, μια καλογριά μου πείραξε τις δυνάμεις. Όταν τελείωσα της έδωσα ένα χαστούκι. Έγινε φασαρία. Έφεραν την αστυνομία. Ειδοποιήθηκε ο αδελφός μου νύχτα από την Άμφισσα ζητούσα τον εισαγγελέα πήγαμε με τον αδελφό μούστων Αθηνών. Τίποτε. Ξαναπηγαινει μόνος του όμως ο αδελφός μου και με εισαγγελική με πηγαίνουν στο Δαφνί για 50 ημέρες. Παίρνω αλλοπεριντιν, λαγγρακτιλ, ακινετον.
1990- Φεβρουάριος, με το δάκτυλο κομμένο στο δείκτη του αριστερού χεριού με πηγαίνει ο αδελφός μου στο Δρομοκαιτειο για τρεις μήνες, απʼ όπου γίνεται και η εγχείρηση στο Δαφνί.
1993- Απρίλιος. Πηγαίνω ταξίδι στην Αίγυπτο με αναφυλαξία. Χάνονται στο αεροδρόμιο του Καΐρου οι βαλίτσες μου. Γίνεται μια φασαρία στα ταξί στην Αθηνά τη νύκτα και η Αστυνομία με πηγαίνει στο Δρομοκαιτιο για 3 μήνες.
1997- Μάιος. Ο ξενοδόχος στην Ύδρα εξακολουθεί τη νύκτα να με κτυπά και να με βιάζει κοιμισμένη. Η Αστυνομία σπάει την πόρτα με βγάζει και με πηγαίνει στο Δρομοκαιτειο για 3,5 μήνες. Στο δρομοκαιτειο παίρνω Αλλοπεριντιν, Ακινετον, λαγγρακτιλ.
2000- Ιούνιος 14- καθάριζα το πεζοδρόμιο του σπιτιού στη Πεύκη, από τα μπάζα που είχαν πετάξει. Σταματά αντικανονικά κάποιος για να με πειράξει, γίνεται φασαρία. Με βγάζει η Αστυνομία από το σπίτι, με αναφυλαξία και περίοδο ήμουν, και είχα φάει τη προηγούμενη χοιρινό που με πείραζε, και με πηγαίνει σε μια κλινική όπου έχω μείνει μέχρι σήμερα δηλ. 3 χρόνια και 7,5 μήνες. Φάρμακα στην αρχή. Αλλοπεριντιν, Ακινετον, Λαγγρακτιλ, κατόπιν όταν έμαθα ότι για τις φωνές που άκουα από το (χτύπημα στο δάχτυλο)
1989- υπάρχει φάρμακο Λεπονεξ. Και τώρα Τζεντον και Λεπονεξ. Είμαι περίπου 100 κιλά και καπνίζω 15-18 τσιγάρα την ημέρα.
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΗΤΡΑΣ
1979- Ερωτικές σχέσεις.
1980- Αύγουστο. Πρώτη έκτρωση. Μόλυνση, Αιμορραγία 80 ημέρες έμεινα με αιματοκρίτη 10.
1981- Μάιο. Δεύτερη έκτρωση.
1989- Ιανουάριο. Αποβολή.
1988- κρύωμα πολύ στη μήτρα, όπου η περίοδος από 6 ημέρες με πολλά αίματα μου έγινε 3 ημέρες με λίγα.
1994- Βιασμός. Λήψη ωαρίων, Βιασμοί. ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ.
1989-Ιανουαριος. Σε κατάσταση εγκυμοσύνης με νεκρό μέσα μου το έμβρυο, χτυπήθηκα από ένα βαρκάρη πολύ. Τότε με το δείκτη του δεξιού χεριού έβγαλα δύναμη από το αριστερό μάτι και έραψα το σαγόνι που είχε βγει και το κρανίο.
1992- τράβηξα το κεραυνό που είχε πέσει σε σιδερένιο στύλο στο κήπο του σπιτιού μου.
1999- Μάρτιος. Σε αεροπορική πτήση Θεσσαλονίκης Αθήνας αφήνω από το αεροπλάνο από το κεφάλι μου που τον είχα βάλει τον κεραυνό να φύγει στα σύννεφα.
1999- Ιούλιος. Στο μπάνιο στο Πόρο φεύγει ενώ έκανα ανάσκελα ο κεραυνός πάλι επάνω στα σύννεφα από στήθος
2003- από την κλινική που είμαι μια γυναίκα έβγαινε από την πόρτα. Τότε έφυγε και ο κεραυνός από το στήθος όπως και στο μπάνιο και πήγε στην κυκλοφορία. Στην κλινική υπήρχε πηγαδίσιο νερό. Πρέπει να έζησα το πυρ, γυνή και θάλασσα, αλλά όμως ας πυρ. Αεροπλάνο, καθιστή σταση,συνεφα, θάλασσα, μπάνιο ύπτια στάση θάλασσα πηγή και γυνή, όρθια στάση.
1990- Ιανουάριος 4. Από τότε είμαι κομμένη στον αριστερό δείκτη του χεριού μου. 1η Φάλαγγα. Το αποκομεν μέλος παρουσίασε Αφθαρσία και το κρατώ. Η μητέρα μου το 1970 έπαθε καρκίνο στο στήθος από την αριστερή μεριά, που είχε μείνει το κόλλημα μου στη μήτρα την ώρα του τοκετού μου. Της το έκοψαν με εγχείρηση. Κόπηκα και ρω στον αριστερό δείκτη και έτσι τελείωσε εκείνος ο δύσκολος τοκετός και έγινα και εγώ ένα θηλυκό άξιο να γεννά.
ΦΩΝΕΣ
1988- Φεβρουάριος. Φιλοξενούμουνα σε ένα Μοναστήρι της Σιάτιστας, το Τσιαρουσινο. Μια μέρα στον ξενώνα ένοιωσα μια δύναμη από την κορυφή του κρανίου και ακούω μια φωνή «ωραία».Κατόπιν μέσα στο κεφάλι πολύ δυνατή φωνή και μια άλλη να λέει «πιο σιγά». Από τότε άρχισα να ακούω φωνές, που γνώριζαν που είμαι, τι σκέπτομαι, τι κάνω. Πρέπει να μου έδωσαν κάποιο δηλητήριο και να εκμεταλλεύτηκαν το χτύπημα στο δάκτυλο.
1990- Ιανουαριος.ειχα πάει στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσω τα μαθήματα της Σχολής. Στις διακοπές για τα Χριστούγεννα, μια μέρα έπαιζα τα δάκτυλα μου. Όταν έφτιαξα στη θέση του τον δείκτη του αριστερού μου που ήταν τσακισμένος σταμάτησα να ακούω φωνές. Λέω: Α οι φωνές από το δάκτυλο. Το δένω με ένα πανί. Κοιμάμαι ήσυχη. Το πρωί, λύνω το πανί. Βλέπω δυο μαύρες ακτίνες να βγαίνουν από το δάκτυλο. Λέω: τον δαιμονίζω τον άνθρωπο! Τι έγινε, τον κυνηγό που μου κτύπησε τα χέρια τον έλεγα μαμά μου. Γιατί όπως γεννήθηκα είχα την μητέρα μου να μου φυλά το σώμα. Είπα θα το κόψω το δάκτυλο. Ακούγεται και η φωνή ενός ξάδερφου μου από την Αθηνά «αυτό θέλει κόψʼ το». Βρήκα κάποιο πριόνι και έκοψα το δείκτη της αριστερός.
1990- Σεπτέμβριος. Στην Αθηνά. Πηγαίνω στον δικηγόρο Δημοπουλο Δημοσθένη. Όταν φεύγω από το γραφείο πηγαίνω από το δρόμο νʼ ανέβω στο πεζοδρόμιο. Και ακούω μέσα στο κεφάλι μου τη φωνή του «Πρόσεχε». Από τότε ακούω συνεχεία τη φωνή του να περιγράφει τι ζω. Ακούγεται και η φωνή της γυναίκας του αδελφού που με κτύπησε. Ακούγεται και η φωνή του αδελφού.
2002- Νοέμβριος. Στη κλινική το είπα ότι ακούω φωνές τον Οκτώβριο, μου έδωσε φάρμακα και σταμάτησαν.
2003- Μάρτιος. Μια καινούρια ασθενής αρκετά βαριά έβριζε συνεχεία τα θεια. Άκουγαν τα και οι γιατροί και οι νοσοκόμες. Εγώ στεναχωρήθηκα πολύ και άρχισαν πάλι οι φωνές.
2004- Ιανουάριος. Άλλαξα κτήριο στην κλινική και οι φωνές σταματούν.
ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ
1979- Κάνω για πρώτη φορά ομοιοπαθητική, για το εγκεφαλικό. Κάνω για τα κτυπήματα της γυναίκας του αδελφού στο κεφάλι.
1980- Κάνω για την αιμορραγία από την έκτρωση.
1988- κάνω για τον πόνο στο αριστερό νεφρό.
1990- Κάνω για τις φωνές.










Αυτές τις μέρες επιμελούμαι ένα βιβλίο για τη σχιζοφρένεια, και ήταν πραγματικά έκπληξη να δω σήμερα αυτό το κείμενο στο Ποιείν.
Τι να μου πει τώρα η “ξύλινη” γλώσσα του βιβλίου, μετά από αυτό το μεστό λόγο και τη σπαρακτική αναφορά σε μιαν άλλη πραγματικότητα, αλλοιωμένη, αλλά και τόσο ζωντανή όπως προκύπτει από την παραστατική αφήγηση;
Και, για να κλείσω ποιητικά, νομίζω πως μπορούμε εδώ να βάλουμε τους περίφημους στίχους του Πόε:
Dream Within A Dream
Take this kiss upon the brow!
And in parting from you now,
Thus much let me avow
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In an night or in a day
In a vision or in none
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream
I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore
And I hold within my hand
Grains of the golden sand
How few! Yet how they creep
Through my fingers to the deep
While I weep – while I weep!
Oh God! Can I not grasp
Them with a tighter clasp?
Oh God! Can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?