! Oh pueblo perdido,
en la Andalucia del llanto!
Φύγαμε από τη Γρανάδα με άκυρες αισθήσεις .
Η μαυριτανική μεγαλοπρέπεια μας είχε εξουθενώσει-
Η αφόρητη γαλήνη των αυλών και των κήπων τους όπου οι αισθησιακοί και οι μεταφυσικοί ζούσαν σαν μια αναπνοή, εναρμονισμένοι στην μουσική της αρχιτεκτονικής και το ακατάπαυστο μουρμουρητό του νερού
Χρόνος και πάθος δίνουν σουβλιές το ένα στο άλλο
Κάτω από της ξεχειλισμένες ρόδιες ήλιων.
Οι λουλουδένιοι τάφοι στο Αλμπαϊθίν μας είχαν λαβώσει.
Το άρωμα των λεμονιών, ανακατεμένη με την αρχαία δυσωδία των σκοτεινών δρόμων
Οι πεινασμένες γάτες – καταραμένες ψυχές των μαυριτανών ερωμένων
Οι αιώνιοι κοιτούν στην σκιά την Αλάμπρα.
Φύγαμε.
Ο υπεραστικός διέσχιζε απέναντι την γόνιμη πεδιάδα,
Σιγά σαν ταξίδι της μνήμης.
Ποτέ μου δεν είχα δει τόσα ρυάκια.
Πλημμυρισμένα ρυάκια από χώμα στριφογυρίζουν ανάμεσα στα ξεχασμένα χωράφια,
Και καλαμιές και λευκές.
Φουεντεβακέρος
Ήρθαμε στο χωριό.
Άσκοπα σκυλιά και άδεια μπαλκόνια μας κοιτούσαν.
Μια μικρή απορημένη χορωδία κατευθυνόταν στο σπίτι του Λόρκα.
Ο δρόμος του σκεπασμένος με μαύρη κοπριά
πλεγμένη από βόδια και πολιτοφύλακες.
Το σπίτι των παιδικών του χρόνων ταπεινό και χωρίς ζωή,
Παράλυτα λουλούδια πάνω στο μπαλκόνι
Χορδές από πιπεριές να πέφτουν από το ταβάνι
Κάτω από τα καμένα μαλλιά του κοριτσιού
Που πάγωσε στο Όνειρο με τους αγκώνες στο περβάζι του παραθύρου.
Περπατώντας πίσω στο χωριό
Είδαμε ένα σιδερά να καρφώνει καρφιά από άκρη σε άκρη τη καρδιά της Ισπανίας.
Ο γέρος θειος του ήρθε να μας χαιρετίσει.
“Ay, Federico……”
Ντροπαλά μαυριτανικά μάτια παιδιών μας περικύκλωσαν.
Ο μικρός μου ο γιος ο Διόνυσος πήρε από την μαγική τσέπη ένα παιχνίδι που ήταν ποντίκι
Και έφυγε ακολουθώντας τους.
Βιάστηκαν να φύγουν αλλά ήρθαν γρήγορα πίσω και γέλασαν δυνατά……
Και μετά ήρθε ο Λόρκα.
Από τα σκοτεινά πράσινα κλαδιά κοιτούσε
Και το σκοτεινό πρόσωπο του έτρεμε με πικρόχολη χαρά
Και είδε τον μικρό Διόνυσο με το αυθόρμητο θέατρο του να διασκεδάζει τα εγκαταλελειμμένα πεδία της Ισπανίας.
(Φουεντεβακέρος: Το χωριό που γεννήθηκε ο Λόρκα.
Ο εναρκτήριος στίχος στα Ισπανικά: Ω χωριό χαμένο, στην Ανδαλουσία του Θρήνου)
