ilias-laios.jpg
Και να μετρώ,
και να ʽναι ο Τάκη Πλούμας
τριάντα τρία χρόνια μες τη Γης.

Μ. Μαλακάσης

Εκείνο το πρωινό του Οκτωβρίου
τυχαία περνούσα απέξω απʼ το Ναυτίλο
κι ήταν γεμάτη η βιτρίνα απʼ τα βιβλία.
Η αγωνία ακροτελεύτησε του βίου
-και πλέον μόνο στο μύθο θα εξωκείλω.
Οι τίτλοι έπεσαν του τέλους του Ηλία.

Μου είπαν πως φορούσε τα ίδια ρούχα,
όλες τις ώρες, μια φορά κι ένα καιρό
-κι ακολουθώ τις μυστικές διαδρομές του.
Ήταν σε χρόνο ανύποπτο, που του ʽχα
δώσει μια υπόσχεση, σαν τους πολλούς κι εγώ,
τις μέρες πριν πεθάνει, τις κρυφές του.

Αλλά μετρώ, και πέρασαν δυο χρόνια.
-χωμένος ο Ηλίας βαθιά στη Γη.
Τον θάψαμε μια μέρα στου Ζωγράφου.
Και τώρα ανάβουμε κεράκια και λαμπιόνια,
εις μνήμην, με μια μάταιη προσμονή.
Εμείς προσμένουμε ή εκείνος εκ του τάφου;

5/10/2007

ΕΛΕΓΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΝΙΚΟΛ ΣΜΙΘ

Τι νʼ απόγινεν η Άννα, τʼ αηδονάκι
που έψελνε στης Φραντζή τα οκνά φανάρια;
Ηλίας Λάγιος

Διαβάσατε τι γράφει η εφημερίδα;
Το κουνελάκι πέθανε, η Άννα,
σε μια ιστορία πλήρους μυστηρίου.
Με το στριπτίζ ξεκίνησε, μʼ ελπίδα
πως δεν θα γίνει μια κοινή πουτάνα
μήτε μιʼ ακόμη μις του Απριλίου.

Την οδηγούσε εμφανής φιλοδοξία,
η αγάπη για τη φήμη και τα πλούτη.
Παντρεύτηκε ένα γέρο ενενηντάρη.
Συνηθισμένη θα ʽταν η ιστορία
-εκείνη εικοσιεξάχρονη εν τούτοις.
Το χρήμα θα μπορούσε να το πάρει

λιγάκι αθόρυβα και κάπως σιωπηλά,
με συμφωνία κρυφή σʼένα τραπέζι.
Της δώσαν πεντακόσια εκατομμύρια.
Κάποια άλλη θα ΄λεγε: “ως εδώ, είνʼ αρκετά”.
Μα η Άννα, όλα ή τίποτα τα παίζει:
και το γυαλί το θέλει, μʼ ένα σήριαλ

κι άντρες πολλούς κι ακόμη ένα μωρό
(το βρέφος θήλυ και πατρός αγνώστου
αφίχθη προ μηνών, στο μαιευτήριο).
Άννα, οι θεοί στο είπαν: “ως εδώ!”
Θα πάρουν πρώτα το μεγάλο γιό σου,
ίσια γραμμή για το θυσιαστήριο.

Κι ύστερα, Άννα, ο δικός σου ο λαχνός
κλήρωσε από μέρες τη σειρά σου.
Μα θα ʽπρεπε έναν άντρα ποιητή
(σαν τον Ηλία, πλην κι αυτός νεκρός)
να βρεις, να κλάψει για τα θέλγητρά σου.
(να πάη στους ουρανούς, τέτοιο βυζί!)

Απʼ το πρωί, σε κόσμο πεθαμένων
μες την εφημερίδα σεργιανώ.
Γυναίκα εγώ, σου γράφω ελεγείο,
όχι για το κορμί σου, αλλά των ξένων
ανδρών, που διεκδικούνε το μωρό.
Σκέψου λιγάκι, Άννα, είνʼ αστείο:

Τέσσερις κιόλας λεν για φίλτρο πατρικό.

13/2/2007
Στον Γιάννη Τριάντη που είχε την αρχική ιδέα
και στον Ηλία Λάγιο που έστειλε στίχους από μακριά

από Σπύρος Αραβανής
8 Comments