(Φωτογραφία: Γιάννης Μπεχράκης)
Άμαχος
Έχω πεθάνει δυο χιλιάδες έξι φορές
σε κάθε πόλεμο που έγινε με κυνηγούσανε ορδές
είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει,πάντα φοβάται
πάντα με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται
Είν’ ο ρόλος που μου δόθηκε αυτός απ’ το Θεό
να πεθαίνω για κάθε πόλεμό τους ιερό
έχω πεθάνει σε μία από τις σταυροφορίες
περάσαν από πάνω μου τρεις αυτοκρατορίες
θυμάμαι κι όσο θυμάμαι, φοβάμαι τις νύχτες εκείνες
όταν μάτωναν τ’ αυτιά σου απ’ τις σειρήνες
και μετά μέσα στις γνώριμες κατακόμβες
κι από πάνω μου τόνοι από τσιμέντο και βόμβες
άκου να δεις, εδώ κάτω δε ζητείται ελπίς
όταν θα ξαναγίνει πόλεμος πρέπει να σηκωθείς
για να πεθάνεις πάλι μονάχος κάποιο βράδυ
ήμουν παιδί όταν βομβάρδισαν το Βελιγράδι
(επιμελώδημα)
Είμαι ο άμαχος που πάντα πεθαίνει, πάντα φοβάται, πάντα
με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται πάντα,
πάντα πονά, πάντα ξυπνά όταν πρέπει
και πεθαίνει πάλι αφού ο Θεός το επιτρέπει..
Έχω πεθάνει στ’ ολοκαύτωμα χωρίς να φταίω
αντί για δάκρυα βγαίνει αίμα απ’ τα μάτια μου όταν κλαίω
ήμουν παιδί στη Παλαιστίνη τη νύχτα εκείνη
έγινα μάρτυρας γιατί τίποτα δεν μου ‘χε μείνει
η ζωή μου στους αιώνες μοιάζει με ποιήμα
με τη κοπέλα μου πέθανα αγκαλιά στη Χιροσίμα
ή στο Ιράκ ή στο Αφγανιστάν εντάξει
τουλάχιστον εσείς πουλάτε F-16
ήμουν Αρμένιος την ώρα που μας έσφαζε ο Κεμάλ
και μοναχός επί κουμμουνισμού κάπου στο Νεπάλ
και είπα όχι πάλι, όχι άλλο σκοτάδι
αφήστε με να κοιμηθώ λιγάκι για ένα βράδυ
Αύριο πάλι, σε μία μάχη νέα
θα με ξυπνήσουν να πεθάνω στο Ιράν ή τη Κορέα
ειμ’ ο άμαχος που πάντα πεθαίνει, πάντα φοβάται
πάντα με το ένα μάτι ανοιχτό κοιμάται
Σημείωση: Οι “Στίχοιμα” είναι ένα χιπ-χοπ συγκρότημα νέων ανθρώπων. Το ποιήμα αυτό είναι τραγούδι που βρίσκεται στον πρόσφατο δίσκο τους “Γεράκι στο χώμα”, Λύρα 2006. Τι θέση έχει σε site με ποίηση; Περίοπτη. Υπόδειγμα σύγχρονου πολιτικού στίχου.watch?v=41pmMyfAyR4
Μα και βέβαια έχει θέση στο σάιτ! Συγχαρητήρια για την επιλογή και ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να έρθω κι εγώ σε επαφή με αυτούς τους στίχους.
ΥΓ: Το “Στίχοιμα” σε παρένθεση στον τίτλο είναι σωστό Σπύρο; Μήπως κάποιο λογοπαίχνιο;
σε εισαγωγικά εννοώ
Διότι ωραίος ο Μαλλαρμέ και οι συζητήσεις για δαντέλες και κύκνους, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μπορούμε να συζητάμε για τέτοια θέματα ακριβώς επειδή δεν μένουμε στον Ιράκ – ή στη Νάουσα.
Αναγραμματισμός του “στοιχίζω” (στη γραμμή για εκτέλεση) μου φαίνεται, ώστε να παραπέμπει και στο “στίχο”.
Κι εγώ κάπως έτσι το σκέφτηκα αλλά από κάτω το έχει γράψει “Οι Στοίχημα” και με μπερδεύει. Α! κι εγώ ήθελα να γράψω “στο Ιράκ”, εννοείται.
Το hip-hop συγκρότημα ονομάζεται Στίχοιμα, σύνθετο δικής τους έμπνευσης προφανώς, από το στίχος και το οιμος=δρόμος (βλ. προοίμιο)
Διόρθωσα το λάθος μου. Η εμηνεία του “τίποτα” είναι η σωστή.Να προσθέσω οτι στο τραγούδι συμμετέχει ο Χρήστος Θηβαίος.
μας κάναν Αμερικανάκια – φαστ φουντ και tv όλη μέρα , σα τρύπιες σαμπρέλες στο βυθό του Κόλπου . ( εμείς εκεί στην tv κολλημένη να λέμε : κοιτά να δεις τι τους κάναν τους άμοιρους !! ) και μετά βόλτα και φραπέ στο καφέ( πόση ώρα άλλωστε να βλέπεις τέτοιες ενοχλητικές σκηνές .. δεν γίνετε .)
τι είναι ο άνθρωπος ε ; άμαχος χωρίς αξία .
ζωή σε εμάς τους εκσυγχρονιστές της Δύσης ..
Πολύ ωραίο και ωραία όλα αυτά, αλλά δεν φτάνουν μόνο τα λόγια. Ενα σωρό ανθρωπιστικές οργανώσεις χρειάζονται κάτι παραπάνω από λόγια.
Τουλάχιστον όμως ξυπνάνε συνειδήσεις.
Ισως κάποια στιγμή να γίνουν και κινήματα που δεν τα πνίγει η καθημερινότητα.
Μπράβο Σπύρο.
Μπράβο σας που επιλέξατε το συγκεκριμένο τραγούδι…έχει πολλά να πει…οι “στίχοιμα” είναι απ τα πιο γνωστά συγκροτήματα που κάνουν χιπ-χοπ στην ελλάδα…το όνομά τους προέρχεται απο το στίχος…έχουν άλλους δύο δίσκους στο βιογραφικό τους,”η πτώση των αγγέλων” και ”τέσσερις δαίμονες” και χαρακτηρίζονται και οι δύο για τον πολιτικό τους στίχο…
Άμαχοι και μεθυσμένοι απόψε γιορτάζουμε τον πρώτο χρόνο παρουσίας του “Βακχικόν” στο Διαδίκτυο….Τώρα μόλις το έμαθα, εις υγείαν των παιδιών λοιπόν, πίνουμε απόψε όλοι εμείς οι άμαχοι!
Μήπως έχετε υπόψιν σας ποιο είναι το κομμάτι που παίζει στην αρχή και καθ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού από πίσω?