Νίκος Ξυλούρης και 3 ποιήματα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου.

Σενάριο, Σκηνοθεσία: Σταύρος Στρατηγάκος
Διάρκεια (min): 127
Έτος Παραγωγής: 2006

‘Ενα μοναδικό αφιέρωμα στον αξέχαστο Νίκο Ξυλούρη! Μια σπάνια συλλεκτική έκδοση μνήμης και αγάπης, στην οποία παρουσιάζεται η πορεία και οι άγνωστες πτυχές της ζωής του Νίκου Ξυλούρη. Η έκδοση περιλαμβάνει 2 προϊόντα σε μία πολυτελή κασετίνα:

1. Πολυτελές λεύκωμα με ανέκδοτο φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του Νίκου Ξυλούρη.

2. Tην συγκλονιστική ταινία του Σταύρου Στρατηγάκου «Ο Νίκος Ξυλούρης και 3 ποιήματα» που καταγράφει τη ζωή και το έργο του Νίκου Ξυλούρη, σε 2 DVD.

Περίληψη ταινίας
Μια συγκλονιστική ταινία – αφιέρωμα για τον Νίκο Ξυλούρη που καταγράφει τη ζωή και την πορεία του αξέχαστου ερμηνευτή.Ο Νίκος Ξυλούρης έρχεται στην Αθήνα (την πόλη που κατά μία άποψη ήταν και η αιτία θανάτου του…) απʼ την Κρήτη, την περίοδο της δικτατορίας. Με τη φωνή και το ήθος του, σε λίγο καιρό, ξεπερνά τα όρια ενός απλού ερμηνευτή τραγουδιών, γίνεται γνωστός σʼ όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η Γαλλική Μουσική Ακαδημία τον βραβεύει και απʼ την Ιαπωνία φτάνει ένα κινηματογραφικό συνεργείο που τον αναζητά επιμόνως, όλα αυτά λίγους μήνες πριν ξεσπάσει η φοιτητική εξέγερση στο Πολυτεχνείο που η παρουσία και τα τραγούδια του Νίκου Ξυλούρη σφράγισαν ανεξίτηλα. Η ταινία, ακολουθώντας τον αφηγηματικό άξονα τριών ποιημάτων του Αλέξη Ασλάνογλου, γυρίστηκε σχεδόν όλη στην Αθήνα σε μια προσπάθεια ιχνηλάτησης της χαμένης αθωότητας μιας εποχής, κάτω από επιστρώσεις λόγου, μουσικής και τσιμέντου…

Στο φακό καταγράφονται οι συγκινητικές αφηγήσεις της γυναίκας του Ουρανίας, της κόρης του και του Ψαραντώνη, ενώ από την ταινία «περνούν» οι αναμνήσεις της Δόμνας Σαμίου, του Τάσου Γουδέλη, του Κώστα Λαλιώτη, της Μαρίας Καρρά, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Μπάμπη Ζαχαρόπουλου, ιδιοκτήτη της «Λήδρας», που είχε γίνει το στέκι των φοιτητών και γενικότερα των αντιφρονούντων κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, του Κώστα Καζάκου, του Κώστα Μανιουδάκη, που θυμάται τις αξέχαστες στιγμές με τον Ξυλούρη από εκείνη την εποχή, του Σταύρου Πασπαράκη που τραγουδούσε μαζί του, του Γιάννη Κεφαλογιάννη και πολλών άλλων που μιλούν για το ήθος και τη λεβεντιά του Νίκου Ξυλούρη.

Φωτογραφία: Χρήστος Κουτέλης, Γιάννης Έξαρχος, Μιχαήλ Σοσσιός, Δημήτρης Πιστόλης, Tέλης Μεταξάς, Μανώλης Βουρεξάκης
Μοντάζ: Γιάννης Ξηρουχάκης
Ήχος: Παν. Κάβουρας, Δημ. Φουκαράκης
Bοηθός Σκηνοθέτη: Eυγενία Γιαννακοπούλου
Παραγωγή: Victory Media S.A. 2006 (Αρχείο EΡΤ Α.Ε. Ελλάδα, 2004)

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Στους κήπους της έπαυλης

Η θέση σου είναι στην Αθήνα, Πρίγκιπα

Το όψιμο φθινόπωρο στους κήπους της έπαυλης σε ξεγελά
και οι πικροδάφνες σου φυλλοροούν στο πέτρινο
κλιμακοστάσιο σε ξινίζουν
ακούς τα παραδείσια πουλιά μες τις λακκούβες του νερού
χτυπάει εντός σου η μηχανική καρδιά της πόλης

Λες αύριο θα εκφωνήσω τον επικήδειο των ποιητών-και
το αναβάλλεις
μικρές θαλάσσιες εκδρομές και τα βραδάκια λικνίζεσαι στις
δισκοθήκες
η καρβουνόσκονη μόλις αγγίζει τα παιδιά της δυτικής ακτής
σήμαντρα δειλινού και άνθη λεμονιάς
μες τους δασώδεις λόφους της Αιώνιας Πόλης

Κι όμως η θέση σου είναι στην Αθήνα, Άρχοντα
μόλις ακούγεσαι μες τα παράσιτα και τους πομπούς
σ’ άκουσα χθες με άλλη μουσική να θρηνωδείς
η φωνή σου δεν άλλαξε, την ξέρω απ΄τον καιρό της
διαδοχής
η νύχτα πέφτει
Ο κατάδικος

Είσαι ένα μικρό μαδημένο τριαντάφυλλο
σε αδειασμένο λουτήρα

Μια πεσμένη καρέκλα, η άπλα, ένα φύσημα
πίσω από μια άσπρη κουρτίνα

Είσαι η στάχτη στο βαθύ σου ξημέρωμα
σωριασμένη σε χίλια κεντίδια

Είσαι ένα σώμα από αίμα και αλάβαστρο
καμωμένο για έφηβους και νήπια

Προσευχή
Πρίγιπα, χρειάζομαι χρήματα, κι άλλα χρήματα
σ’ έναν κόσμο που αλλάζει αδίσταχτα χρειάζομαι χρήματα
για να σε κερδίσω δεν θα’ φταναν όλα τα τραγούδια της γης
χρειάζομαι πολλά, πάρα πολλά μπορώ να σου πω

Αυτά τ’ ανθοκήπια, κι αυτές οι πισίνες, κι αυτά τα υδρόβια
μες τα δωμάτια που μας προσμένουν χρειάζονται χρήματα
χρειάζομαι τόσα λεφτά για τσιμέντο και χαλβά κι όλη τη
θάλασσα
χρειάζομαι φως από μικρό αμμοχάλικα, α, Πρίγκιπα
κι είμαστε τόσο, μα τόσο φτωχοί

Χρειάζομαι χρήματα να γεννηθώ σαν και σένα απαράλλαχτος
το ήρεμο γαλάζιο τοπίο στα μάτια σου χρειάζεται χρήματα
τα μισάνοιχτα χείλη σου και το άσκεφτο ανάβλυσμα
η ανώφελη άγνοια χρειάζεται χρήματα
να παγιωθεί

Άρχοντα, δεν νιώθω πια τίποτε ούτε για σένα
το παιχνίδι μας δεν αλλάζει τα καθορισμένα βήματα
χρειάζομαι χρήματα για να μεταμορφώσω ένα χερσότοπο
σε πανδαιμόνιο μουσικής