Επιτέλους ένα καθαρό πρωινό! Γενάρης μήνας γαρ και οι αλκυονίδες μέρες δεν λένε να σταματήσουν. Επιτέλους έχω όρεξη για ζωή. Ποτίζοντας τον Βασιλικό τοποθετημένος όπως πάντα στην μικροσκοπική του γλάστρα τραγουδώντας το Hang the Dj, hang the Dj χθες έπαιξα υπέροχα.
Το club δεν είχε πολλές μέρες που άνοιξε αλλά είδη από κόσμο είναι μπιμπα. Μπιμπα φωνάζουν και ένα από τους τρεις που έχουν το μαγαζί, μου θύμισε πριν από χρόνια ένα από τα καλύτερα μεθύσια που είχα κάνει στο προηγούμενο μαγαζί που δούλευε.
Είχα στην κυριολεξία χεστεί πάνω μου. Τότε είχα μάθει από την φίλη μου Joanna μια αγγλίδα που ερχόταν για διακοπές τα καλοκαίρια εδώ ότι και καλά το τζην το πίνουν μόνο οι γυναίκες , μικρός τότε καθώς ήμουν το έριξα σε σκουλήκια βουτηγμένα σε κίτρινο υγρό, από τότε μπορώ να βοηθήσω και τον πατέρα μου να διαλέγει σκουλήκια για το ψάρεμα, πάνω κάτω το ίδιο χόμπι έχουμε. Κολοδουλεια και αυτή του Dj από τη στιγμή που σε αυτή την τόσο προβλέψιμη και μονότονη επαρχιακή πόλη τολμά να παίξει ʽξαναʼ.
Ε δεν περνάει στα βαλαχαδερα ούτε μια νότα δεν χορεύουνε ποτέ. Μα γιορτές είναι, μα κουκλαρες έχουν δίπλα, μα ποτά κερασμένα έχουν, τίποτα απολύτως τίποτα. Το μόνο που κάνουν είναι να κοιτάνε γύρο γύρο σχολιάζοντας τον κόσμο και τι δουλεία κάνει ο καθένας. Οι μεν άνδρες κάτι κολοφατσες –πλην ελάχιστον εξαιρέσεων – μπανίζουν τα μουνάκια κρατώντας το ποτό στο ένα χέρι και στο άλλο τα 750 κλειδιά τους από τα τρακτέρ και το καρακιτσαριο κολοσπιτο τους που το έχουν στο εξωτικό χωριό τους. Χώρια με ονόματα του στυλ Σμυξα, Ελευθεριτσα, κτλπ.
Εδώ ο καθένας αισθάνεται και πραγματικά το πιστεύει ότι είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος όλης της οικουμένης. ʽτους γράφω όλους στην καραπουτσαρα μου μου μαλάκαʼ ʽξέρεις ποιος είμαι εγώ?ʼ και άλλα τέτοια συναφη, συνοδευμένα πάντα με εκφραστικότατες χειρονομίες με γλοιώδη κολακεία προς τον συνομιλητή και θεωρίες συνομωσίας για όλους προσπαθώντας να εξηγήσουν τι γίνετε στον κόσμο.
Λυσσάξατε τώρα δίνει το σύνθημα ο κλειδοκράτορας της πόλης και αυτοί πιστά σαν τα γουρούνια που τρώνε πλήρη αφοσιωμένα την τροφή τους μέσα στης λάσπες ακολουθούν.
Από της 11 το πρωί πάνε για καφέ συζητώντας ενίοτε, γιατί τις περισσότερες φορές κάθονται αμίλητοι και αγέλαστοι μέσα από την ασφάλεια των γιαλών, χαζεύοντας τον κόσμο που περνάει, για τα αντικείμενα του πόθου τους που είδαν στην τηλεόραση ι στα περιοδικά, επιλέγοντας από αυτά τα πιο ακριβά και αυτά που φωνάζουν ότι είναι μάρκα.
Ωχ θεέ μου πόσο μισό της λέξεις trendy, in και όλα αυτά τα αγγλικά μισολογα που εκστομίζονται από ανθρώπους νεόπλουτους μαλάκες, χωριάτες υψηλού επιπέδου με πρότυπο τον Ωνάση και γυναίκα την τροφαντή κατσίκα με χόρτο μπουκωμένη και σημάδια πατσολε κραγιόν στις κοκκινομαγουλιθρες τους, τα ευφυολογήματα τους γεμάτα ξενοφοβία και σεξ και υποτίμηση του διπλανού τους. Σου γαμώ και χύνω λες να παχύνω?
Μα τι γλυκό hangover, είναι το σημερινό, μυρίζω τον Βασιλικό και διώχνω τα ακριβά αρώματα. Οι απίθανοι μέχρι και ψηφιακή σύσκεψη μεταφοράς αρωμάτων έβγαλαν για να μυρίζει ο ένας τον ιδρώτα του άλλου βλέποντας τον παράλληλα να την παίζει μέσω του υπολογιστή. Ω μα τι ωραίος κόσμος. Η εποχή της επικοινωνίας, η εξέλιξη της τεχνολογίας. Βλέπω την δύση να σχηματίζετε στα μάτια σου.
ζηλεύω…. (γενικά και ειδικά). Οτι καλύτερο.