Κόμης Κομμάτια, Η Αλίκη ξορκίζει τα διαόλια

Οι εταιρίες επικρατούν παντού.Μέσα στις συνήθειές σου,μέσα στο μυαλό σου,στη ζωή σου.Μετέχει και αυτή με εσένα στις όποιες κοινωνικές εκδηλώσεις που συμμετέχεις.Έχπυν μείνει πια τόσο λίγες οι επαφές μας με άλλους ανθρώπους που οι εταιρίες αναγκαστικά τις καπέλωσαν και αυτές,θυμίζοντάς μας οτι υπάρχουν παντού.Δεν υπάρχουν ομάδες ανθρώπων,κοινωνικό στυλ,χωρίς χορηγό.Είναι όμως αυτό το σωστό;Πιστεύεις,ναι,γιατί ξέρεις οτι όλα έτσι είναι γύρω σου. Πιστεύεις σε μια εταιρία εάν αυτή βλέπεις οτι ταιριάζει στο στυλ σου και με βάση αυτό την συγκρίνεις με τις άλλες.Αλλά τελικά σε ρουφάει αυτή.Αυτή σου λέει πιο θα είνα το μοντέλο ανθρώπου της.Υπάρχουν πολλά,όπως πολλές εταιρίες.Όλα όμως κατά βάση υπηρετούν ένα στόχο.Να σε ελέγξουν,να γίνεις το playmobil τους.Οπότε παίδες μια λύση υπάρχει.Ήρθε η ώρα της καταστροφής.Του Μεγάλου Μακελειού.Καιρός να τελειώσουμε με μερικές απο αυτές.Το κακό παραέγινε.Δεν υπάρχει πλέον άλλος χώρος για δημιουργία.Σε καμμένη γη θα σπείρουμε..Η εφεύρεση της φωτιάς..TOTAL RECOSTRUCTION BOYS!! Φωτογραφίες συνεχώς..Κύκλους κάνω και τα πλάνα περιορίζω.Αυτές είναι οι εντολές μου.Πιλότος ελικοπτέρου της ένδοξης ελληνικής αστυνομίας.Επιτέλους και μια σοβαρή δουλειά.Ευτυχώς θα πάρω και bonus για τις υπερωρίες μου και το επικίνδυνο της δουλειάς.Οικογένεια ούτως ή άλλως δεν έχω.Όποια γκόμενα και αν γνώρισα νιώθει ασφάλεια κοντά μου αλλά για έναν περίεργο λόγο πάντα στο τέλοςμου λένε πόσο μαλάκας είμαι και μ’αφήνουν.Ας είναι καλά οι ουκρανέζες..Αλλη δουλειά δεν έχουν τα μαλακισμένα,γαμώ την μάνα τους,γαμώ.Τους παρακολουθώ ώρες τώρα.Όλο πίνουν,ακούν μουσική και φοράνε οτι θέλουν.Έχουν και καλά μουνάκια μαζί τους.Καμιά σχέση με αυτή που γνωρίζω με τα κολλητάρια από την δουλειά.Συνέχεια βέβαια μου έρχεται αυτή η ενοχλητική φάτσα στο μυαλό μου.Χτες,στο τμήμα,πέρασα να πάρω τον Νίκο για κανένα καφέ.Με πήγε πίσω στο κελί 51 όπου τέσσερις δικοί μας γαμούσαν μια πουτάνα τσούλα απο αυτές που μας πάνε κόντρα.Γιατί μικρή κουφάλα;Δεν γουστάρεις πούτσο μπάτσου;Καλά,κανένα πρόβλημα,πάρε το γκλομπ στον κώλο σου;-Ρε παίδες,να της χώσω και εγώ το παλαμάρι μου;-Όχι ρε μαλάκα,ματώνει.Άντε κάνε την φλωροδουλειά σου εσύ..Εμείς μόνο οι ΜΑΤΑΤΖΗΔΕΣ θα την σκίσουμε.ΧΑΧΑ,βγάζει αίμα από τον κώλο της.Την είχαμε πριν μόνη της στο κελί,της αμολύσαμε και 5-6 δακρυγόνα και ούτε που καταλαβαίνει από ποια μεριά της έρχεται ο πούτσος.Αλλά αυτή εκεί,άμα ψυθιρίσει κάτι,είναι αυτό,”ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ..”Απόρριψη από τους ίδιους τους συναδέλφους μου και παράλληλα συνεχόμενους κύκλους κάνω.. Σιχάθηκα την ζωή μου.Αυτή την μιζέρια.Είμαι στην αντίστοιχη θέση με κάποιον πλούσιο που κάποιες στιγμές σκέφτεταιοτι δεν του είναι αρκετά τα λεφτά και λέει οτι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βρει αγάπη και πραγματικό ενδιαφέρον στους γύρω του.Αρχίδια!Βαρέθηκα χωρίς λεφτά και ανέσεις..Ποιος να σου δώσει σημασία;Όλο οι ίδιες σκέψεις έρχονται στο μυαλό,οιτα ίδια βάσσανα,τις ίδιες μαλακίες γράφω.Όπως οι κυκλώνεςέρχονται κάθε σαββατοκύριακο..Αστάθεια στυλού συνήθεια μυαλού..Καταναγκαστικά έργα..Αυτή είναι η ζωή μου.

Ελάχιστα περιθώρια βελτίωσης. Μελί το χρώμα του κήπου. Άναψε βλέπετε προβολέα ο μεγάλος από πάνω.Πήραμε την ρομαντική μας δόση για αυτό το απόγευμα,για αυτόν τον μήνα,για πάντα…Εστιάσεις φωτός,κόκκινοι κύκλοι έρχονται στο κλαδί της πυγολαμπίδας.Συγκεντρώσου,εστίασε με τα μάτια σου το σημείο.Πάγωσε την εικόνα.Όταν τα ανοίξεις πάλι όλα είναι διαφορετικά.Η καρέκλα κινήθηκε.Η αγάπη νικήθηκε.Τα σύννεφα μετακινήθηκαν μόνο τα πουλιά σταμάτησαν.Η σιωπή της εξοχής.Οι τρισδιάστατες εικόνες.Τα ενοχλητικά τσιμπήματα.Ο απέναντι γείτονας με το αλυσοπρίονο κόβει φέτες.Οι καλεσμένοι που γελούν.Όλα.Ο μόνος δρόμος της επιστροφής είναι ο χωμάτινος και το ξέρεις.Η βροχή πάνω στην αναμένη σχάρα,ο γλύκος καπνός,οι μισοτελιωμένες μπριζόλες.Όλα αυτά κι άλλα τόσα.Ποιός μου λείπει?Ο ευκάληπτος που έπεσε.Ο πλάτανος ο αριστερόχειρας.Οι αγριομουριές και τα έξι είδη εντόμων που σκότωσα.Δεν πήγαν χαμένα όμως.Τα μυρμήγκια τα σκούπισαν,τα έκρυψαν.Ένα σπίτι.Ένας μήνας.Καλοκαίρι.Τόση ενέργεια,τόση πολυκοσμία σε λίγα τετραγωνικά εκατοστά.Το πριονίδι πάνω στο γρασίδι,η γλυκιά χαρακτηριστική μυρωδιά του χώματος μετά την μπόρα,τα αιμοβόρα κουνούπια,τα γαργαλιστικά μυρμήγκια,οι αράχνες και οι σαραντοποδαρούσες κάτω απο τον φλοιό του νεκρού δένδρου.Πού είσαι παιδί?Φέρε μου τον λογαριασμό… Καβλωμένες παρθένες δεμένες σε βουκαμβίλιες προσφέρουν τον τρυφερό ιμάντα τους ή ένα γάρο.Οι ευηπόληπτες μυξοπαρθένες γλείφουν το τρυφερό μουνάκι τους,το προτιμούν βλέπετε απο την εκδρομή που τις πρότεινε ο μαλάκας σε παρθένο δάσος.Ο Αριστοτέλης ο καριόλης το πέτυχε,δυαδικό σύστημα,καλό-κακό 0-1.Μεθύστε παίδες το πολύ πολύ να ξεράσετε,θα βγάλετε όμως όλα τα σκατά απο μέσα σας. Σχέδια που ανατρέπονται την επόμενη στιγμή.Σχέδια ακυβέρνητα.Έτσι είναι η ζωή του Γιάννη.Ούτε καν κυβερνήτης δεν είναι ο ίδιος στην σχεδία του,τουλάχιστον αυτή είναι η μόνη που του έμεινε.Και το μόνο που έκανε μόνος τουΕίχε φάει τα τελευταία του φράγκα στο γαιδουρονήσι..Πήγε εκεί για εναλλακτικές φραγκοφονιάδικες διακοπές.Κώλλοσε να πάρει και κάνα μπ΄φο μαζί του και τελικά έφαγε όλα του τα λεφτά σε μια νύχτα,σε αλκοόλ και θερμίδες.Να είχε τπυλάχιστον και λίγο sex η φάση να πάει στο διάολο.Πήγε εκεί με άλλους οχτώ,δύο ζευγάρια,δύο μωρά και δύο ακόμα.Πήγαν και καλά να εξερευνήσουν τις άγνωστες πτυχές της Ελλάδας.Ειχαν δει ένα ντοκυμαντέρ ή άκουσαν οτι εκεί ούτε ηλεκτρισμό δεν έχει,ούτε γεννήτριες-POWER.Οκαπνός πήγαινε όπου και ο άνεμος.Στο πουθενά και παντού.Είχε κολλήσει τρεις ώρες βλέποντας τους καπνούς από τα τσιγάρα.Σκέφτηκε ότι ήταν καλή λύση να πάρει αυτό που κάνει..πουφ.. και ανοίγει έχοντας μέσα 40 τσιγάρα.Σαν πιστοί κυριλάτοι επαγγελματίες θα τα έχετε πιστεύω συναντήσει στο meeting σας-αν καπνίζουν στην εταιρία σας. Πρώτο σχέδιο:να σκάσει 50 ευρώ να το πάρει,να στρίψει και 40 γάρα και να τα προσφέρει σε όποιον έρχεται σπίτι του.Αλλά ποιος να έρθει;Και γιατί να μπει σε τόσον κόπο;Δεν αξίζει μία..Ντουζαρισμένος κώλος,πορτοκαλί βρακάκι..Κόρες μου εστιάστε!Μάταιος κόπος ..Τον είχε αρχίσει στο μπλα-μπλα,ένας από τους δύο που λέγαμε.Μεθυσμένος,μην αντέχοντας ουσιαστικά την ζωή του,απορόντας τι κάνει λάθος,άρχιζε και του έλεγε τις απόψεις του.Τις δέκα εντολές του.-“Άσε με βρε μαλάκα,άντε τράβα στην γκόμενά σου,την έχεις αφήσει μόνη τόση ώρα..”Σιγά την γκόμενα εν τω μεταξύ.Μια σκατόφατσα,μισητό μάτι,”ψαγμένη”,”απελευθερωμένη”,”40άρα”.Ακούμπησε ήσυχα το κεφάλι του στον καναπέ,στιγμιαία είδε ζωγραφισμένα αστέρια σαν πεντάλφεςόπως τα κάνουν τα παιδάκια.Το οπτικό πεδίο περιορίστηκε σε εναν heavy-μεταλλά με την πεντάλφα φάτσα φόρα στο μπλουζάκι και ένα όνομα του κώλου:”THE KARFILS”.Γαμώ το μουνί της μάνας σου που σε πέταξε,μαλακισμένο.Δεν φτάνει που δεν έχει να πει τίποτα με τους μαλάκες που έμπλεξε,δεν βλέπει και τίποτα.Ξεσπάθωσε με την νίκη.Κοράκια,κύρος και παραίτηση.Ο 1 στα 2 επέμενε.Οι 2 στα 2 έπεσαν στην παγίδα.Οι ωραίοι,οι άνετοι με χειρότερς μέρες πίσω τους.Η Κορίνα αφού τον τάισε για πέντε χρόνια,τώρα άρχισε να τον προσπερνά.Τώρα αυτός ζηλεύει όταν βγαίνουν έξω.Την πάτησε.Μόνο αυτή έχει και το ξέρει πια.Ζήλευε τον Γιάννη ο 1 στους 2.Τελικά δεν άντεξε,της είπε να φύγουν να πάνε στην σκηνή όπου θα της έδειχνε τι εστί 1 στα 2.Όλοι έχουν και κάποιο πρότυπο από ήρωες σε ταινίες.Συνήθως αυτό του αυτοδημιούργητου,του “θα σας δείξω εγώ”.Μπορεί τώρα να είμαι μαλάκας,αλλά θα τα καταφέρω στο τέλος.Σίγουρο bet.Είναι σαν να στοιχηματίζεις οτι θα γίνει η συντέλεια του κόσμου.Και να γίνει όμως μην ανησυχείς.Τα λεφτά θα τα πάρεις απο τον άγιο Πέτρο.Άμεση σύνδεση.Καλέστε τώρα..Ποιος θα είναι στην ταβέρνα όταν θα σαρανταρήσεις;Για να ακούει τις ίδιες μαλακίες με τώρα βρε μαλάκα;.Ήθελε να σχεδιάσει την ζωή του,να χαράξει κάποιες γραμμές και μερικές extra για να καλύψει την έλλειψη γραμμών από τις παλάμες.Μωρέ παλλακίδες θα ήθελε με εξαίσιες γραμμές.Ατύχησε όμως.Πήγε να την σχεδιάσει σε μιλιμιτρέ για ακρίβεια και κόλλησε.Τόσα πολλά κουτάκια….Σκεφτόταν όπως οι άλλοι αλλά οι άλλοι δεν μπορούσαν να μπουν στο μυαλό του.Ή έτσι τουλάχιστον πίστευε μέχρι που πέθανε πάνω στην σχεδία του σαν βρεγμένη γάτα.Έλεγχος ποιότητας.Όλα τα τεστ είναι Ο.Κ.Τον παίρνουνε κατευθείαν στην πυρά,να την φουντώσει..Έχουμε κάτι άνοστους και κρυόκωλους απόψε για γεύμα. Δοκίμασα πολλά πράγματα.Όλα από κάποια απόσταση.Σε όλα όμως υπήρχαν στιγμές που έλεγα “αυτό είναι,αυτό θα κάνω,αυτό θέλω να γίνω”.Μάλιστα μερικές φορές πόρωνα και τους φίλους μου.Ατέλειωτες συζητήσεις σε περιορισμένο χρονικό όριο όμως.Πάντα σε ένα βράδυ,σε ένα απόγευμα ή την ώρα του καφέ.Το επόμενο βράδυ,το επόμενο απόγευμα,στον επόμενο καφέ,καμιά νύξη,τίποτα,κενό.Είχαμε απογυμνωθεί ο ένας στον άλλον,στους δίπλα μας.Αυτό το γαμημένο το ένα..Πάντα το θέλουμε δικό μας,μόνο για μας.Απόψεις κοινές,κτήμα πια της αστικής τάξης,ανασύρονται στην μνήμη κάθε ώρα.Δεν υπάρχουν πια ομάδες.Πάνε οι συγκρούσεις MODS-PUNK.Όλοι πασπαρτού.Το ένα απόγευμα αυτό,το άλλο εκείνο.Θέμα επιβολής,τρόμου,να αναγκάσεις τον άλλο να σε ακολουθήσει.Ψήστον!!Ψήστον!!Η σαραντάρα νοικοκυρά του έκανε κέικ σοκολάτα.BURN!BURN!Όλοι δραστήριοι,όλοι ανήσυχοι.Πάντα κάτι ονειρεύονται.Ο Κάφκα,ο Κέρουακ και ο Καβάφης ζουν πια στον καθένα.Μόνο να ξέρεις το όνομά τους και τον τίτλο του βιβλίου τους και κάλυψες τον κώλο σου.Πήρες βιβλία,εγκυκλοπαίδιες,βιντεοταινίες,NATIONAL GEOGRAPHIC να τις βάλεις για βιτρίνα στο σαλόνι της ψυχής σου;Σοκ και δέος.Άρρωστοι.Σήμερα χιόνισε.Η ΕΜΥ έγινε ΕΥΠ.Σκατά αλήθειες.Τόσα χρόνια τους ακούω τους διαβάζω τους πιστεύω και όμως τίποτα.Δεν σε αφήνουν.Επόπτη!!OFF-SIDE!!To ημερολόγιο της ANNA FRANK..Στο ίδιο έργο πάλι μαλάκα,πάλι τα ίδια γράφεις.Απλά ζω.Δεν απαιτώ πολλά,δεν κάνω τίποτα.Γιατί με το ζόρι όλα πρέπει να τα προλάβω;Όλα γύρω μου αλλάζουν.Η εξέλιξη είναι προκαθορισμένη για τους περισσότερους.Γαμώτο αυτό το ήξερα.Πάντα σκεφτόμουνα.Όλα τα πράγματα θα μείνουν σταθερά.Διαχρονική μαλακία.Που να πάω;Μέγας ψεύτης,το πρόσωπο ίδιο.Ούτε να διαβάσω δεν μπορώ.Τα κόκκαλα του χεριού μου πονάνε.Κράμπα από το γράψιμο.Γκέλες ρημάτων,επιθέτων.Δεν τα έβαλες στην σωστή σειρά απόψε.Δεν πειράζει,αύριο ίσως.. Με κοιτούσε μια γάτα μες στα μάτια.Αραχτή στα γρασίδια του Ιούλη.Πώς είχε την εντύπωση ότι θα της πετάξω κανά αποφάι δεν είχα καταλάβει.Κι όμως αυτή εκεί.Μύριζε το μάυρο μου με τις μουστάκες της.Νάτος ο γάτος ο πονηρός σκέφτηκα.Γατόψαρο γκρί με μάυρες ρίγες.Πότε ασημένιο και πότε κατράμι.Όλα συγχέονται,οι δύο κόρες γίνονται ένα.ΠΑ-ΠΑ-ΠΑ Ζούγκλα μας έδωσαν ρε!Ο ανεμιστήρας γυρίζει ή…?Απόλυτο κενό.Ορίστε τα ξεκα8αρίσαμε όλα.Τι κατάλαβες καημένε?Όλα για το τίποτα.Πρώτη φορά αισθάνοταν.Θα κάνει απλά τη φάση του. Τελεία και πάυλα.Η φάση ήταν όπως τελιώνεις το φανταρικό.Και τώρα μάγκες σας έρχομαι!Τελιωμένα πράματα.Θολά γυαλιά,λερωμένα,οι σκιές να παραλληρούνε.Τα φώτα στο γκαραζ.Το ημιτελιωμένο κόκκινο κάγκελο.Τα χρώματα συγχέοταν.Τρέμουλο όλου του σώματος.Μόνο με φλασιές μπορούσε να ξεκινήσει.Εκεί όπου στην άκρη του ματιού,βαθιά στον ορίζοντα το κίτρινο γίνεται κόκκινο,πορφυρό,πορτοκαλί,απέραντο πορτοκαλί.Το χρώμα που στην αντίπερα όχθη ισοδυναμεί με το γκρί.Το νέο μπιποπ είναι το trip-hop,stoned rock,οι μουσικοί συνεργάζονται μεταξύ τους,το ζουν αυτό που κάνουν.Η Beth Gibbons είναι η νέα FRANKLIN.Κατεστραμμένη μουσική.Ο Χόλυ όμως παρόλα αυτά κάπνιζε τον μπάφο των 9.00μ.μ.Πολλά σχέδια σχηματίζοταν στο μυαλό του.Απλά έπρεπε να κάνει την αρχή.Αλλά βαριόταν πολύ σήμερα.Ο Χόλυ είναι κλέφτης του τίποτα.Ένα απο τα πολλά μέλη του club… Ο Τσιτσάνης πρέπει να ήταν ένας από αυτούς τους έξυπνους φλώρους φίλους σας.Ο τύπους που ναι μεν θέλει να τα δοκιμάσει όλα και αν τύχει και τα κάνει ,το βλέπει εγκυκλοπαιδικά το θέμα.Αχά!Ώστε αυτό ήταν!Σκέφτεται και προχωράει.Βεβαίως αυτό του δίνει το δικαίωμα να ενστερνίζεται όλη την φιλολογία γύρω από το θέμα,όλους τους μύθους,τον τρόπο ζωής κ.λ.π.Επειδή έτυχε και γνώρισες κάποια άτομα,δεν πάει να πει κιόλας ότι κατέχεις τις γνώσεις τους,τις εμπειρίες τους.Υπάρχουν όμως αρκετοί που τα κατέχουν.Σειρήνες ακούγονται.Όχι αυτές με την ουρά.Τα σπίρτα ή ο αναπτήρας εφευρέθηκε πρώτα;Καταζητούμενα σκυλιά είναι στους δρόμους.Αυτά που γαυγίζουν αλλά και δαγκώνουν.Ογάρος έσκασε.Η ανάσα με τον καπνό σύρθηκαν προς τα έξω.Το σπίρτο δεν έσβησε.Μεσάνυχτα.Μπαίνει η πρώτη μέρα του αυγούστου.Έρχονται οι κολιοί και ο MARK τραγουδάει GOODBYE MY FRIEND.Είχε βρέξει το απόγευμα.Έτσι έμαθα.Οι νοικοκυρές βγαίνουν έξω γρήγορα γρήγορα,αλαφιασμένες,άλλη κατευθείαν από την χέστρα,άλλη ενώ γαμούσε τον γιο της.Στάχτες πάνω στο σώμα μου.Ψαλλίδι,σπίρτα,1 και 1/4 hemp paper,gitane άφιλτρα,μια μισοτελειωμένη ρετσίνα και ο ίσκιος πάνω στο χαρτί.Όλα μισοτελειωμένα είναι,ο γάρος στο τασάκι,ο Νίκος μισοντυμένος,μυγάς κιόλας με μισοτελειωμένα όνειρα και γούστα.Είχε ξεκινήσει από το -00 και έφτασε στο 0.Το απόλυτο μηδέν.Εξαρτάται βέβαια πως το βλέπει κανείς.Κανείς ποτέ δεν τον ρώτησε από που είναι.Ήταν φυσικό να είναι.Ο Νίκος ήταν τελείως καμμένος.Τσουρούφλιζε ώρες-ώρες.Έτσι και τον έπιαναν τα κέφια του,γαμούσε και έδερνε.Άπαιχτος.Νάτος τώρα μιλάει στον Στέφανο,τον δαφνοφορεμένο.Τιμής ένεκεν-“Ρε συ..Εγώ στάνταρ θέλω να κάνω παιδί με μια γκόμενα από άλλη χώρα.Ότι χώρα να’ναι.Θα την ακούσει τελείως το παιδί.Θα πάρει πολλά πράγματα .Αυτό θα συνεχίζετε μέχρι να βγει το παιδί το οποίο να προέρχεται από τα γαμήσια όλων των εθνών και λαών.Λες να γίνει τότε καμιά καινούρια θρησκείαΓια τον Στέφανο ήταν όλα πρίμα αλλά είχε κολλήσει…Αναρωτιέμαι πιο έχει πιο μεγάλη σημασία..Η αγάπη ή ο παράδεισος;..
Όταν ήμουνα μικρός απορούσα όταν μου έλεγαν οι γονείς μου να διαβάσω για να προκόψω.Δεν έβρισκα νόημα γιατί πίστευα οτι σε 5-10 χρόνια θα γινόταν πόλεμος.Σήμερα όταν χτύπησε το τηλέφωνο και είδα οτι ήταν ο πατέρας μου κατάλαβα τι πρόκειται να λεχθεί.Βλέπετε άρχιζε η πρώτη βδομάδα εξεταστικής.Εξεταστική που κανονικά δεν έπρεπε να είχα μιας και ήταν μια απο τις τρεις του έβδομου έτους..Κόλλησα,τόσα πολλά..”Ναι..Ναι..Δεν σ’ακούω..Γιατί δεν λες κάτι;Πες οτι ναι θα προσπαθήσω,ναι θέλω να τελειώσω,θα βάλω όλες μου τις δυνάμεις..”Πομπώδες.στυφό ύφος.Ηταν κάτι που έπρεπε να πει.Δεν θα το έκανε αλλά “έπρεπε”.Αλήθεια μόνο το Πάσχα και τα Χριστούγεννα κουρεύονται οι άνθρωποι;Εγώ πάλι δεν το καταλάβαινα.Μπορούσαν να μου δίνουν το “μισθό” μου ες’αεί,300 ευρώ το μήνα.Πιστεύω ούτε οικονομικό βάρος θα ήμουν ούτε τίποτα.Αλλά πρέπει να τους ξεπεράσω ή έστω να φανώ στην τοπική κοινωνία και σ’όλους τους γνωστούς συγγενείς οτι κάνω μια τίμια και αξιοπρεπή κοινωνικά καταξιωμένη δουλειά.Αν τους έλεγα οτι πάω να δουλέψω ταμίας σε βιβλιοπωλείο ή οτι σκατά άλλο ήθελαν τα αφεντικά,θα φρίκαραν.Γιατί γαμώτο δεν είναι αξιοπρεπής δοθλειά πωλήτρια,ψήστης σε γυράδικο,παιδί για μοίρασμα φυλλαδίων,λάντζα boy ή girl;Σκέφτηκα ακόμα να τους πω οτι θα πάω οπωσδήποτε πιστεύονταςοτι θα αυξήσουν το μισθό μου,μόνο και μόνο για να με ελέγχουν.Όλοι οι γονείς τελικά πρέπει να είναι πολύ φετιχιστές με την σεξουαλική έννοια.Αλλά δεν έκανα τίποτα.Δεν τους ειπα τίποτα.Μπορώ να το αντέξω και αυτό.Έτσι τουλάχιστον πίστευα…Αλλά και μερικοί από τους γνωστούς μου-φίλους μου-πάνω κάτω ίδια αντιμετώπιση έχουν.Χώνονται μες το δωμάτιό τους επί έναν ολόκληρο μήνα και μερικές μέρες πιο πριν προετοιμάζονται βλέπετε για την μάχη,μπας και τα καταφέρουν να τελειώσουνγια να τους ανοίξουν οι πόρτες της επαγγελματικής αποκατάστασης.”Εγώ φίλε θα δουλεύω,θα βγάζω φράγκα.Θα κάνω και τα δικά μου,απ’όλα θα έχω.Όχι θα κάτσω μια ζωή με το FIAT PUNTO.Εγώ θέλω ΤΤασημί και πάλι δεν θα μου είναι αρκετό.Και τις ελεύθερες ώρες όταν γυρνώ απ’την δουλειά μουως δικηγόρος ή γιατρός.Θα κάνω και αυτόπου πάντα ήθελα να κάνω να γράφω,να ζωγραφίζω,sex,ξερατά από το πολύ μεθύσι με τα φιλαράκια από την δουλειά.Αμέ!Είμαι πρώτη μούρη εγώ.Ερχεσαι να τους δεις αλλά αυτοί ακολουθούν πιστά το πρόγραμμά τους,αυτό που θα τους καταξιώσει,που θα τους φέρει λεφτά,γκόμενες,ποτά,ταξίδια και φιλοσοφικές συζητήσεις μεταξύ μπούτι κοτόπουλο και παγωτό βανίλια.Βρε αει γαμηθείτε.Εγώ προτιμώ στην εξεταστική να εξετάζω τον εαυτό μου,να διαβάζω αυτά που γουστάρω και αμα τύχει και περάσω και κανα μάθημα ακόμα καλύτερα.ΧΑΧΑΧΑ!!Μου ‘ελεγε ο Ακούλης”Ρε δεν σε καταλαβαίνω..γιατί πέφτεις με τα μούτρα στις καταχρήσεις;,στον κόσμο σου κ.λ.π.Γυναίκα έχεις,εχεις υπέροχους γονείς που σου δίνουν τα πάντα,γιατί δεν τους το ανταποδίδεςΚολλημένος είσαι ακόμα και εγ΄ς τα έκανα αυτά αλλά ταξεπέρασα.Πόσο με τσατιζουν αυτοί οι τύποι που κάνουν οτι κάνουν “ξέφρενο’ μη κοινωνικά αποδεκτό μόνο και μόνοεπειδή είναι έφηβοι.Επειδή τα έβλεπαν στις ταινίες και διότι ετσι τους μεγάλωσαν,αυτά συνεχώς άκουγαν.Καταδυναστεύουν τον εαυτό τους χωρίς να το ξέρουν,είναι και γαμώ τα άτομα και το ξέρουν.Απορώ,τι κούνια τους κούναγε μικρούς..Εμένα μάλλον η δική μου δεν ήταν βοίκή,είχε εκδορές και ήταν σκουριασμένη,γεμάτη από σκατά δεκαοχτούρων.DO YOU KNOW τσίρλα;Τον όρο εξεταστική τον ακούς και σε άλλες περιόδους της ζωής σου.και πολλές φορές από παρέες που τυχαίνει να κάθονται δίπλα σου όταν πίνεις τον καφέ σου ,”Μαλάκα,τον πούστη τον Πρηξαρχιδόπουλο,ρε είναι πολύ μαλάκας ρε μαλάκα βάζει πολύ δύσκολα!!!””Διάβασες;Θα περάσω να πάρω ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣτο βπάδυ..Θες να φέρω ΜΙΑ μπύρα για να περάσουμε και όμορφα να πούμε και τις σαχλαμαρίτσες μας;”Ρε μαλάκα έχω κάνει κάτι σκονάκια ούτε ο Θεός ο ίδιος δεν θα με πάρει πρέφα που θα αντιγράψω..Μαλλον γι’αυτό ο Θεός βλέπετε έχει αντιγράψειτον ίδιο τύπο Β-Λ-Α-Κ-Α σε πολλές εκδόσεις.Δεν μπορούσε να φανταστεί ΠΟΣΟ μαλάκας είναι.Δεν τον πήρε πρέφα Κι στο τέλος αφού ακους όλη αυτή την σοβαρή συζήτηση ακούς και την σχολή που είναι το άτομο.Δεν την λέω αλλά είναι απο εκείνες τις σχολέςπου ούτε επαγγελματικό μέλλον έχουν,είναι εύκολη και όλο παπαγαλία και είναι τίνγκα στους έξυπνους.Απ’τις σχολές που έκανε το σύστημα απλώς για να υπάρχουν.Για να εισάγονται τα λεβεντόπαιδα και οι παρθένες κόρες τους πιστεύοντας οτι κάτι έκαναν. Κάθομαι εδώ στο δωμάτιο,δυστυχώς δεν μπορώ να πω μου μιας και είμαι ξένος μέσα στον ίδιο μου τον ιδιωτικό χώρο,διαβάζοντας βιβλία,δίνοντας μου το έναυσμα να γράψω.Έτσι είναι η ζωή.Όλο κάποια αφορμή,δικαιολογίες,λάθη,ηδονοβλεπτικές ματιές.Πως να κάνεις κάτι αν δεν το νιώθεις..έστω να σε καθοδηγήσει κάποιος,Δεν είναι ντροπή να έχεις τους δασκάλους σου..Αλλά εδώ σ’αυτήν την χώρα όλοι,από ένα σημείο της ζωής τους ,τα ξέρουν όλα.Δεν υπάρχει πια τίποτα.Απορω για όλα αυτά τα τραγούδια,τους κινηματογραφικούς αστέρες,τα βιβλία που παρουσιάζονται συνεχώς στις κυριακάτικες εφημερίδες,στους αστέρες του ποδοσφαίρου.Ποιος τους δίνει σημασία πια;Σε δυο το π΄λύ μήνες ξεχνιυνται απ’όλους.Όσο καλό να είναι το άλμπουμ που έκανες το βιβλίο ή το έργο που έγραψες,ο πίνακας που ζωγράφισες,δεν πρόκειται ποτέ να μπεις στην συνείδηση της κοινης γνώμης.Ποτέ δεν θα γίνεις Τσαρούχας,Καβαφης,Καζαντζάκης,Χατζηδάκης..Μόνο αυτο΄θς γνωρίζουμε,έχουν μπει στο υποσυνείδητο μας όπως το “Πατερ Υμων”.Απλά τους ξέρεις.Ασχέτως αν οι περισσότεροι ο΄ύτε καν τους έχουν δει,ακούσει,μυρίσει κάτι από τα έργα τους.Μόνο να πετάνε την εξυπνάδα τους ξέρουν σε καμιά συζήτηση..Πόσες φορές την ημέρα αισθάνεσαι μηδενικά,δεν σκέφτεσαι τίποτα,nada.Απο το δωμάτιο βλέπω την στάση του αστικού λεωφορείου.Ανά 5-10 λεπτά άγνωστοι επιβιβάζονται πάνω του.Τους παίρνει και ούτε ξέρει που τους πάει.Μόνο να υποθέσει μπορεί.Και αντί να ακολουθήσει ταξιδιάρικη ταινία,πάμε σε soft porno.Πριν όμως την στάση παρεμβάλεται ένα μπαλκόνι και εκεί..τσουπ!!Πετάγεται μια νεαρή..Κοντό τζιν σορτσάκι και φανελάκι μαύρο.Επιασαν οι ζέστες βλέπετε..Βγαίνει και μια σαραντάρα,τρώνε μαζί όλο νάζι από το ίδιο κουταλάκι το παγωτό τους.Κάνε μια στάση φίλε οδηγέ..Άνοιξέ με από πίσω .Πόσοι έχουν άραγε επιβιβαστεί σ’αυτήν την κωλοστάση;Πόσους να έχει πάρει μη ξέροντας αν χτύπησαν το εισιτήριο τους..Μόνο αυτή και το μουνί της ξέρουν.Μάλλον πάντως έχει πάρει-κάνει πολλά χιλιόμετρα.Το μόνο κοινό που έχει με τους κατοίκους της πολυκατοικίας είναι μερικές φορές η ώρα χεσίματος.Όταν ακούς τις κουράδες τους να χτυπούν τον πλαστικό σωλήνα της αποχέτευσης,να περνάνε από πίσω σου μέσα από τον τοίχο..ΤΣΟΟΟΥΥΦΦ…το καζανάκι.. Ο θάνατος της σκέψης έρχετει μέσα από το δελτίο των 8.Εκείνες τισ ώρες που είναι βράδυ αλλά όχι μετά τις 2..Όλοι μπροστά στην TV μη μπορόντας να κάνουν τίποτα.Τους καταλαβαίνω,κουράστηκαν όλοι τους σήμερα SONIC TRIP..δεθείτε..απογειωνόμαστε..πάρτε χαρτί και μολύβι και μια πέτρα..γράψτε τα όλα..σπάστε τα όλα..μην αφήσετε τίποτα όρθιο..Καταγράψτε όπως μόνο εσείς ξέρετε.Ας πάρουν τα μολύβια φωτιά.Έτσι εξάλλου ανκυκλώνουν την φωτιά οι άνθρωποι.Μέσα από παροξυσμό,αλλοφροσύνη,κυνηγόντας δαγκωματιές από πρησμένα ούλα,γιατροσόφια για το επόμενο χτύπημα του ποδιού,ο κώλος τους αντέχει τα πάντα..Κάτσε πάνω στον Ψαρρή.ΝΤΕ!!Ολική επίθεση ανθρώπινων ψηφιακών ρομπότ.Κατ’ανάγκη περιορισμός.Κατά μέτωπο επίθεση.Διατάξτε!Μάλιστα κ΄θριε!χαχαχα!Πολ΄θ ωραίο το αστείο σας.Και το κατάλαβα,δεν είμαι χαζός..Πως κλαίει το μπάσταρδό σας;!!Αμέ!Εγώ θα το σκουπίσω.Μα δεν μου είπατε οτι έχετε μπάσταρδο κώλο..Μέντιουμ είμαι ρε;!!AOUCH!!Kaλέ με πόνεσες..Βάρα ..Χώσε..Γαμήστε μας τώρα..Δεν θέλω μια νέα καλύτερη μέρα αύριο.Θέλω να μου δώσετε αυτή που έχασα.Το άσκοπο τρέξιμο δεν το θέλω πια.Πήγε 6 η ώρα και είμαι σε στάση λεωφορείου.Χιονίζει.Βάζω την κουκούλα μου που κλείνει μέχρι επάνω το μπουφάν μου.Αδιαφορώ για τα φώτα των αυτοκινήτων.Εγώ θα περιμένω.Το πρώτο λεωφορείο για την αφετηρία μου.Αρκετά για σήμερα..πάει στέγνωσε το μελάνι μου…