`
Η δεύτερη δισκογραφική δουλειά της μουσικής μη κερδοσκοπικής ομάδας Χρόες με τίτλο «Ηλέκτρα-Σπουδή στο φως» κυκλοφόρησε το 2011. Ο δίσκος αποτελεί έναν κύκλο τραγουδιών και μουσικής για μικρή ορχήστρα και χορωδία. Πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας περιπέτειας που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2009 στο νησί της Ανάφης, όπου η μουσική ομάδα “Χρόες” έδωσε την πρώτη συναυλία του έργου. Ακολούθησαν και άλλες συναυλίες στο Ηράκλειο, στο Μικρό Κηποθέατρο “Μάνος Χατζιδάκιςʼ, στο πλαίσιο του καλοκαιρινού φεστιβάλ της πόλης, ενώ το 2010 παρουσιάστηκε στην Καστοριά, στον αρχαιολογικό χώρο του Δισπηλιού, υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού. Το έργο είναι εμπνευσμένο από τη μορφή της Ηλέκτρας Αποστόλου, αγωνίστριας της Εθνικής Αντίστασης, η οποία βρέθηκε εξόριστη στο νησί της Ανάφης μαζί με άλλους πολιτικούς εξόριστους, σε δύσκολα χρόνια της πρόσφατης ιστορίας της χώρας. Στο δίσκο όμως συναντάμε το ποίημα του Νίκου Γκάτσου, «Τραγούδι του παλιού καιρού», του Γιάννη Ρίτσου, «Ηλέκτρα» και αποσπάσματα από την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή και τις «Χοηφόρες» του Αισχύλου καθώς και ποιήση του Δ. Σφακιανάκη και της Ε. Φθενάκη.
`
*****************************************************
Η Ηλέκτρα Αποστόλου, ηρωίδα και σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1912 και στην τρυφερή ηλικία των 14 χρονών οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ, όταν ακόμα οι καιροί ήταν δύσκολοι …Από τότε αρχίζει η πολιτική δράση της Ηλέκτρας Αποστόλου. Η Ηλέκτρα Αποστόλου, καταγόταν από αστική οικογένεια. Μα, από μικρό παιδί είχε προσέξει τη φτώχεια και την αδικία που υπάρχει στον κόσμο, και το μυαλό της άρχισε να ψάχνει για να καταλάβει τις αιτίες που χώριζαν την κοινωνία στα δύο, και τον τρόπο για να λείψουν οι αδικίες και τα δεινά του λαού. Το στενό και αυστηρό οικογενειακό της περιβάλλον οδήγησε γρήγορα, την Ηλέκτρα στην ανάγκη να συγκρουστεί μαζί του και στο τέλος, σε ηλικία 18 ετών, να φύγει από το σπίτι της.

`
To ΒΟΥΚΟΛΙΚΟΝ ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ είναι ένας δίσκος που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης και το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, με στόχο την εξερεύνηση παραδοσιακών ήχων και της ποίησης του Παύλου Βλαστού, με έξι μελοποιημένα ποιήματα από το ομώνυμο έπος. Έξι τραγούδια-έξι μελοποιημένα αποσπάσματα, ιστορίες για βοσκούς και νεράϊδες, καθώς και για τόπους και τοπία της Κρήτης.Τραγουδούν οι συνθέτες Μιχάλης και Παντελής Καλογεράκης καθώς και η Μάρθα Φριντζήλα και ο Απόστολος Κίτσος.
`
*
Η αγάπη θέλει φρόνεψη, θέλει ταπεινωσύνη,
θέλει λαγού περπάτημα κι αητού γρηγοροσύνη.
Όντε περνάς με τσι πολλούς να κάνεις πως δεν βλέπεις,
κι όντε περνάς αμοναχός, γλυκό φιλί να παίρνεις.
Κι όντε σου λένε πως περνάς να λες για την αγάπη,
Καλοπερνώ όντε έρχομαι,
Κακοπερνώ όντε φεύγω.
Η αγάπη θέλει φρόνεψη, θέλει ταπεινωσύνη,
θέλει λαγού περπάτημα κι αητού γρηγοροσύνη.

`
Ο συνθέτης Λεωνίδας Κανάρης κυκλοφορεί το 2008 το δίσκο του «One night when» [ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ] στον οποίο εκτός από τις οργανικές του συνθέσεις βρίσκουμε και δέκα μελοποιήσεις του πάνω σε έργα των: Μπωντλαίρ, Καβάφη, Καρυωτάκη και Τασούλη. Λόγιο το ύφος των συνθέσεων, με χρήση χορωδιακού συνόλου (Εμμέλεια) και σοπράνου (Δάφνη Πανουργιά) και με την δεξιοτεχνία της Νικόλ Καραλή στο πιάνο. Τόσο οι οργανικές συνθέσεις ( στο «Ελεγειακό Κουιντέτο» συμμετέχει το Slowing Wind Quintet [σολίστες της Σλοβένιης Φιλαρμονικής] όσο και οι μελοποιήσεις χαρακτηρίζονται από λυρικότητα και μια διακριτή χρήση του ιμπρεσιονιστικού μουσικού στοιχείου.
`
Charles Baudelaire
Ο Δαιμονισμένος
Σε κρέπι ο ήλιος κρύφτηκε. Καθώς το φως αυτό,

φεγγάρι της ζωής μου, εσύ, μέσα στην σκιά βυθίσου,
κοιμήσου αν θέλεις, κάπνιζε, σώπαινε, συλλογίσου,
και πέσε ολάκερη βαθιά στης Πλήξης το βυθό.
Μ’ αρέσεις έτσι! Μα, αν θαρρείς απόψε πιο καλό,
σαν εν΄αστέρι που ‘λειπε κι απ’ το λυκόφως βγαίνει,
να πας στα μέρη να δειχτείς που η Τρέλα είναι λυμένη,
εμπρός! Έβγα απ’ την θήκη σου μαχαίρι θελκτικό.
Ας λάμψουνε τα μάτια σου στο φως των πολυελαίων!
Άναψε την αποθυμιά στα μάτια των χυδαίων!
Όλα σου, νοσηρά ή τρελά, μου φέρνουν ηδονή!

Γίνου ό,τι θες, μαύρη νυχτιά, ρόδινη αυγή, πιστεύω,
δεν θα ‘βρεις μιαν αιμοσταλιά σ’ όλο μου το κορμί
που να μην κράζει: Ω Σατανά, γλυκέ μου, σε λατρεύω

Α

`

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

*

(2014 Παραγωγή-Κενός Χώρος, Σκηνοθετική σύλληψη-Επιλογή κειμένων:  Ευαγγελία Θαλασσινή, μουσική σύνθεση: Γεωργία Καλοδίκη)
`

Η μουσική συνάντηση του Παπαδιαμαντικού λόγου με το μουσικό θέατρο αποτελεί για μένα πρώτα απ’ όλα μια συνθετική πρόκληση μιας και η ισορροπία ανάμεσα στα βαθιά νοήματα που ο λόγος του φέρει και στο πλούσιο ηχοποιητικό υλικό που απλόχερα μας δίνεται είναι εξαιρετικά λεπτή κατά την ηλεκτροακουστική επεξεργασία η οποία είναι σε συνεχή διάδραση με την δραματουργική σκηνική εξέλιξη.
Στο δρώμενο γίνεται χρήση της ανοιχτής λογισμικής πλατφόρμας μουσικής διάδρασης Μax Msp. Για τη δημιουργία του patch χρησιμοποιούνται σαν βάση προ-ηχογραφημένα υλικά που έχουν υποστεί σχετική επεξεργασία και τα οποία λειτουργούν σε αντίστιξη με τον προς επεξεργασία λόγο σε ζωντανό χρόνο κατά την διάρκεια του έργου. Το εγχείρημα έχει σαν πρώτο και κύριο στόχο την σταδιακή και αυξανόμενη διάδραση της performer Ευαγγελίας Θαλασσινής με τον υπολογιστή ως συνέχειας και επέκτασής της με την χρήση τεχνικών διαστολής του χρόνου, κοκκώδους υφής, convolution και δημιουργικής εκμετάλλευσης των αντηχήσεων και διάθλασεων του ήχου στον χώρο. Όλα αυτά με σεβασμό προς το κείμενο και κύριο μέλημα την ανάδειξη ενός κρυφού και άρρητου νοηματικού περιεχομένου ως τώρα ανεξερεύνητου πέρα από την σημασιολογική προφάνεια των λέξεων..

`
`

H παρούσα ηχογράφηση του Γιάννη Tσαρούχη να απαγγέλλει 22 ποιήματα του Kαβάφη έγινε τον Φεβρουάριο του 1972. O ζωγράφος έρχεται στην Eλλάδα από το Παρίσι, συναντά τον φίλο του Aνδρέα Eμπειρίκο και του ζητά ο ίδιος να τον ηχογραφήσει να απαγγέλλει τον αγαπημένο τους ποιητή. O Tσαρούχης διάβαζε σε φίλους ποιήματα του K.Π. Kαβάφη από τη δεκαετία του ’50. Ήταν πάντα αναγνώσεις εξαιρετικής συγκίνησης και ευαισθησίας χωρίς θεατρινισμούς, με μεγάλη λιτότητα και βαθιά αίσθηση του εσωτερικού μέτρου.
O παρών δίσμος αποτελεί την πρώτη επίσημη δημοσίευση από το “Aρχείο Hχογραφήσεων” του Aνδρέα Eμπειρίκου. Tο βιβλίο του CD περιέχει πλήρη τα κείμενα που γράφουν ο Tσαρούχης για τον Kαβάφη και τον Eμπειρίκο, ο Eμπειρίκος για τον Tσαρούχη, ένα κείμενο της Eυφροσύνης Δοξιάδη για τις καβαφικές αναγνώσεις του Tσαρούχη, ένα κείμενο του Γιώργη Γιατρομανωλάκη για τη σχέση Tσαρούχη – Eμπειρίκου – Kαβάφη, καθώς και τα 22 ποιήματα που διαβάζει ο Tσαρούχης και ηχογραφεί ο Eμπειρίκος. Eπίσης, η έκδοση συνοδεύεται από τρία καβαφικά έργα του Tσαρούχη, φωτογραφίες του Kαβάφη και φωτογραφίες των Tσαρούχη-Eμπειρίκου που αλληλοφωτογραφίζονται.
Mεγάλη φιλία συνέδεε, από τη δεκαετία του ’40 μέχρι το τέλος της ζωής τους, τον Aνδρέα Eμπειρίκο με τον Γιάννη Tσαρούχη.

O Eμπειρίκος έγραφε για τον Tσαρούχη:
“Στην ζωγραφική του Tσαρούχη δεν υπάρχει τίποτε που να είναι γι’ αυτόν στόχος ή επιδίωξις σκέτου ρεαλισμού, αστικού ή προλεταριακού, ή νατουραλιστική σκηνοθεσία. Ποτέ. Tουναντίον, από το ίδιο υλικό από το οποίον άλλοι κατασκευάζουν στεγνές μορφές ή ευτελή στολίδια, που δεν ξεπερνούν ποτέ το συμβατικό περίγραμμά των, ο Γιάννης Tσαρούχης ενορχηστρώνει χρωματικές συμφωνίες που αποκορυφώνονται σε μικρές ή τεράστιες συνθέσεις, οι οποίες έχουν την συνταρακτική υποβλητικότητα των ορατορίων και την στιλπνήν γοητείαν των μύθων της προσωπικής μυθολογίας του ζωγράφου – όλα αυτά μέσα στην πιό εκθαμβωτικήν φωτοχυσίαν της πλήρους μεσημβρίας, όλα αυτά μέσα στην δόξα του πιό οργιαστικού ελληνικού φωτός”.