Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

William Butler Yeats, «Τα Βυζαντινά Ποιήματα» (μετάφραση- επίμετρο: Κώστας Κουτσουρέλης)

 

ΠΛΩΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ

Ι.
Δεν είναι τόπος για τους γέροντες αυτός.
Γενιές λιγόζωες τα πουλιά μες στα καλάμια
τρίλιες σκορπούν, παν χέρι-χέρι νια και νιος,
οι τσίροι πέλαγα, οι σολομοί ποτάμια,
παντού μιας μέθης θερινής ηχεί ο σκοπός,
παντού τραγούδια της χαράς κι επιθαλάμια.
Δέσμιοι στης σάρκας τον χορό όλοι αγνοούν
τα έργα του πνεύματος που δεν γερνούν.

II.
Ο γέρος είναι ένα σκεβρό, ένα ισχνό σκαρί,
ορθό ένα ράκος που ’χει τη μαγκούρα πλάι,
εκτός κι ακόμη η κουρελιάρα του ψυχή
μες στη θνητή τη φορεσιά της τραγουδάει·
αλλά τραγούδι τέτοιο είν’ άξιος να το πει
όποιος τις δόξες τις παλιές μας μελετάει.
Γι’ αυτόν τον λόγο σήκωσα πανιά κι εγώ
στο ιερό, τ’ αρχαίο Βυζάντιο για να ’ρθώ.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

José Luis Hidalgo (España, 1919-1947), «Οι Νεκροί» (μετάφραση- επίμετρο: Στέργιος Ντέρτσας)

 

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

 

Σήμερα έρχομαι να σου μιλήσω, θάλασσα, όπως θα μιλούσα σε μένα.

Όπως παραμιλώ όταν είμαι μονάχος,

όταν αλαργεμένος απ’  τις θλιβερές ημέρες

που μας θωρούν μέσα απ’ τον ανθρώπινο οφθαλμό

ζυγώνω το ζοφερό και μοναχικό κάρβουνο

στην αφετηρία της ύπαρξης, στις ρίζες

όπου γλυκοχαράζει, πρωινό και σκοτεινό

το πρώτο χάδι της γης.

 

Να σου μιλήσω έρχομαι, θάλασσα, όπως θα μιλούσα σε μένα

σε τούτη την μεταλλική και φανταχτερή νυχτιά

ενόσω η σελήνη, από τα ύψη της, εξαπολύει

πάνω στα σύμπαντα ένα φως ασβεστούχο

και στη  λοξή εγκοπή του ορίζοντα λαβώνει

το σκληρό της, αργό και μονήρες οστό της.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Edgar Allan Poe, «Το κοράκι» (μετφρ. Στράτος Κιαπίδης), εκδ. Φεγγίτης, 2020

Δίγλωσση έκδοση του  ποιήματος του E.A. Poe, μεταφρασμένο εκ νέου, σε χειροποίητη έκδοση 150 αντιτύπων, τυπωμένο σε σαμουά 100gr, με ανάγλυφο εξώφυλλο, βιβλιοδετημένο στο χέρι.

 

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

`

Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter, In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore; Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he; But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door — Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door — Perched, and sat, and nothing more.

Then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling, By the grave and stern decorum of the countenance it wore, “Though thy crest be shorn and shaven, thou,” I said, “art sure no craven, Ghastly grim and ancient Raven wandering from the Nightly shore Tell me what thy lordly name is on the Night’s Plutonian shore!” Quoth the Raven “Nevermore.”

`

**************

Ορμώντας άνοιξα τις γρίλιες, και μ’ αρχοντιά ένα Κοράκι, φτεροκοπώντας χαρωπά,

χίμηξε μέσα από εποχές αλλοτινές, άγιες και περασμένες.

Στιγμή δεν κοντοστάθηκε

και άνευ ίχνος σεβασμού, μ’ όψη βασιλική το δίχως άλλο, θρόνιασε απ’ την πόρτα πάνω.

Στην πόρτα της αιθούσης μου, απάνω στην Παλλάδα βρήκε στάλο.

Θρόνιασε κει, και τίποτ’ άλλο.

Το εβένινο, τότε, πουλί, μ’ απάτη έδιωξε μακριά

την έμφυτή μου θλίψη – γέλωτα μου προκάλεσε,

της βλοσυρής ευπρέπειας τη σκοτεινή όταν ντύθηκε αυτοκυρίαρχη όψη.

«Κι αν ξυρισμένη η κόμη σου,» είπα, «δειλός εσύ δεν είσαι!

Κόρακα αρχαίε, τρομερέ, απ’της Νυχτιάς την αμμουδιά καθώς περιπλανιέσαι· με ποι’ όνομα δοξαστικό εκείθε σε καλούνε; –

κει στην Πλουτώνια στεριά!» Απεφάνθη το Κοράκι «Ποτέ πια».

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Τόλης Νικηφόρου, «Ίχνη του δέους / επιλεγμένα ποιήματα 1966-2017», εκδ. ρώμη, 2018 (μετφρ. στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα)

Brief

                                             an Isidora

verzeih mir den harten Winter

ich kündige dir die Rückkehr der Störche an

und schenk dir zwei kleine Gedichte

sollen sich in deinem Garten herumwirbeln

wie die Frühlingsflocken

geht’s dir gut?

`

 

γράμμα

 

στην Ισιδώρα

 

συγχώρα με για τον βαρύ χειμώνα

σου αναγγέλλω την επιστροφή των πελαργών

και σου χαρίζω δυο μικρά ποιήματα

να στροβιλίζονται στον κήπο σου

σαν ανοιξιάτικες νιφάδες

είσαι καλά;

`

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Vittorio Sereni, Τρία ποιήματα (μετάφραση από τα ιταλικά: Ευαγγελία Πολύμου)

Κυριακή μετά τον πόλεμο

 

Για δυο που ξανανταμώνουν μια

Κυριακή μετά τον πόλεμο

μπορεί άραγε

να ξανανθίσει η έρημος της θάλασσας;

 

…αγάπα με –λέει αυτός– σαν επωδό

αγάπα με μ’ όλη σου τη δύναμη

με τη δύναμη μιας ρεβάνς για όλ’ αυτά τα χρόνια…

Όμως

 

…τους πρώτους τού πολέμου καιρούς

όταν δεν υπήρχαν Κυριακές

παρά μόνο μία άνοστη απελπισία, ένα σάστισμα

σήμαντρων, κατάλοιπο

καπνού που άραξε αρόδο

του τελευταίου ποσταλιού από το Άμστερνταμ…

 

Να, τώρα καταβροχθίζονται με τα μάτια,

δοκιμάζει ο ένας τον άλλον κρυφαγγίζουν τα χέρια

πάνω στο υφαντό του τραπεζιού.

 

…θάλασσα για χρόνια μονήρης

χρόνια προσμετρούμενα με κύματα

ένας άτονος θαλασσινός βραχίονας

καιρού που πέτρωσε στο διάκενο

της αφωνίας…

Είναι άραγε δυνατόν να ξανανθίσει η έρημος της θάλασσας;

 

Να όμως που αλληλοσμίζονται προσεκτικοί

ευγενικοί και σχεδόν τρυφεροί

– Βρετανός αυτός αυτή Φλαμανδή –

κι έπειτα ρίχνονται στο νταλαβέρι της σχέσης

σήμερα κιόλας που δεν είναι καν Κυριακή.

 

(1982)

Διαβάστε περισσότερα