`

ΑΚΟΥ ΝΕΕ ΑΜΑΘΗΤΕ ΠΟΙΗΤΗ

γράφε για όλους
δηλαδή για κανέναν

μην το ξεχνάς
απ΄τον λαό έρχεσαι
και ο λαός είναη η ρίζα σου
κατά συνέπεια
μη λαβαίνεις καθόλου υπόψη τον λαό

κάνε ιερό κάθετί φυσικό που αγγίζεις
κάθετί ιερό που αγγίζεις
κάνε το φυσικό

δηλαδή
κάνε ό,τι σου καπνίσει
κάψε τουτε τις παρατηρήσεις σε παρακαλώ

είναι η μεταθανάτια συμβουλή μου

`

Οι γραφειοκράτες

Οι γραφειοκράτες κολυμπάνε σε μια θάλασσα φουρτουνιασμένης
πλήξης.
Από τη φρίκη των χασμουρητών τους είναι οι πρώτοι
δολοφόνοι της τρυφερότητας
προσβάλλονται από αρρώστιες του ήπατος και πεθαίνουν
γατζωμένοι στα τηλέφωνα
με τα κιτρινιάρικα μάτια καρφωμένα στο ρολόι.

Οι γραφειοκράτες έχουν ευανάγνωστο γραφικό χαρακτήρα
κι αγοράζουν γραβάτες.
Παθαίνουν συγκοπή μαθαίνοντας πως οι θυγατέρες τους
αυνανίζονται,
χρωστάνε στο ράφτη προπληρώνουν στα μπαρ
διαβάζουνε το Readers Digest και τα ερωτικά ποιήματα
του Νερούδα
παρακολουθούν το ιταλικό μελόδραμα σταυροκοπιούνται
υπογράφουν τους καλοδιπλωμένους καταλόγους
του αντικομμουνισμού
τους βουλιάζει η μοιχεία αυτοκτονούν δίχως ξυπασμό
πιστεύουνε στα σπορ ντρέπονται
ντρέπονται μέχρι θανάτου
πως ο πατέρας τους ήταν μαραγκός.

10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Άγιε μου Λαυρέντη,
εγώ ξέρω γιατί μες στη γαλήνια ατμόσφαιρα
καίγονται και πέφτουν
τόσʼ αστέρια
γιατί τόσα πολλά δάκρυα
στο θόλο τʼ ουρανού φεγγοβολούν.

Ένα χελιδόνι επέστρεφε στη στέγη του·
το σκότωσαν·
έπεσε ανάμεσα στʼ αγκάθια·
κρατούσε στο ράμφος του ένα έντομο
το δείπνο για τα μικρά του χελιδονάκια.

Τώρα κείται εκεί, σαν τον εσταυρωμένο,
και προσφέρει κείνο το σκουλήκι
στον απόμακρο ουρανό·
και η φωλιά του βυθισμένη στο σκοτάδι,
που καρτερά,
που τιτιβίζει όλο και πιο αχνά.

Κι ένας άντρας επέστρεφε στη φωλιά του·
τον σκότωσαν·
μα είπε: Σας συγχωρώ·
κι απόκαμε στα ορθάνοιχτα μάτια του
μια κραυγή·
κρατούσε στα χέρια του
δυο κούκλες
για δώρο…

Τώρα εκεί, στο έρμο σπίτι,
τον καρτερούν, μάταια καρτερούν.
Εκείνος ασάλευτος και ξαφνιασμένος,
δείχνει με το δάχτυλο
τις κούκλες
στον μακρινό ουρανό.

Κι εσύ, Ουρανέ, απέραντε κι απέθαντε,
υπεράνω των άλλων ασυγκίνητων πλανητών,
ω! ρίξε μια βροχή από αστέρια και δάκρυα
σε τούτη την κουκίδα του σύμπαντος,
σκοτεινό υποχείριο του Κακού.

`

SHORT-LIVED DREAMS

Short-lived dreams
whose wondrous journey
ends somewhere,
oblivion wraps
in mist,
lest the eyes see them
lest the eyes recall…

2.8.32

`

*

LANDSCAPE

Horizons muse at the ends of the earth
when men fall asleep
or die.

8.12.32

`

*

LA BELLE AU BOIS DORMANT

In the forest delirious
with nightingales
dead love awakes
breathes
asks the nightingales
where the dreams are hiding
the fair visions of sleep
and goes back to sleep in songs…

17.7.33

`

Θα ‘θελα να σου διηγηθώ
Θα ‘θελα να σου διηγηθώ
ένα παλιό παραμύθι
που μοιάζει αληθινό,
πως μες στη νύχτα
θα ‘ρθώ να σε σώσω
και θα τρέμω από φόβο
μη με δεις:
είμαι ο θεός Έρωτας
που φορώ το βράδυ φτερά
και βλέπω μες στο βαθύ ύπνο σου,
κι εσύ ούτε που με φαντάζεσαι.
Ζηλεύω τόσο τον ύπνο σου,
που τον ζεις μες στην αντάρα,
ανοίγοντας δύο χιλιάδες αόρατες πύλες.
Όμως το δείλι γίνομαι λύχνος δίχως να με δεις
και στέκω εκεί όλη νύχτα
σαν το θάνατο
κι εσύ φοβάσαι να κοιμηθείς μόνος.
`
*

Vorrei raccontarti

Vorrei raccontarti
una vecchia favola
che sembra vera
e che notte tempo
vengo a salvarti
e tremo perché ho paura
che tu mi veda:
sono io il dio Amore
che di notte mette le ali
e ti guardo a lungo dormire
e non mi pensi.
Sono più gelosa del tuo sonno
che di quando vivi disordinatamente
aprendo duemila porte che non ti sanno vedere.
Ma la sera io sono un lumino che tu non vedi
e sto lì tutta la notte
come la morte
e tu hai paura di dormire solo.

**********************************************************
Η Alda Merini (1931-2009) γεννήθηκε, πορεύτηκε και πέθανε ποιήτρια.

*********************************************************
Η Φωτεινή Ξιφαρά είναι επιμελήτρια κειμένων. Άρχισε να μαθαίνει ιταλικά για να μεταφράσει Alda Merini.