`

Κυναίγειρος

Δεν έχει περάσει ακόμα ούτε λεπτό.

Καθώς κρατούσα καρφωμένο το καράβι
με τα δύο-
Νυστέρι; Ξίφος; Κεραυνός;
μου κόβει σύρριζα τ’ αριστερό. Δεν πόνεσα
Όσο κανείς θα φανταζόταν. Πίδακας
Μόνο πηδάει ζεστός απ΄τ’ ακρωτήρι του ώμου
Κι άξαφνα
Δίπλα ένα χέρι στο νερό. Σαν ξένο.
Ένα κομμάτι εγώ, σαν ξένο. Απόμακρο.
Με ό,τι κράτησε ό,τι χάιδεψε ολόκληρη ζωή
Να στραφταλίζει αφρόψαρο
Ξεπνοημένο. Ανάλαφρο
Τώρα τραβάει χορευτικά
Προς τον βυθό

`  -Τι πονεμένη,Θε μου, αναλγησία!

Εδω κηδεύεις τον εαυτό σου σε κομμάτια,
Και άδακρυς
Εσύ κεντάς μεταφορές, σαν τους ποιητές;
Σαν τους ποιητές.
Που με χαρτί για σάβανο
Κηδεύουνε
Σε κάθε λέξη έναν απόμακρο εαυτό.
Έναν ξένο.

`

Σπάνιο πλάσμα
Σπάνιο πλάσμα ποτέ δεν κατάφερα να σου πω
Πως εγώ προξενώ μήτρα
Εγώ προξενώ μήτρα
Πιέζω με όλη μου την δύναμη το αίμα
Από το κεφάλι να περάσει στα χέρια και
Μέχρι να σχηματίσει ουλές
Πιεσμένο στις άκρες – πληκτροδακτυλία λέγεται
Να αφήνει μεγάλα αποτυπώματα, πώματα, πτώματα
Να εντοπίζεται ο ένοχος – κάθε δάχτυλο και άλλη ταυτότητα
Διασχιστική προσωπικότητα λέγεται-Μην
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν εισέλθετε βεβαιωθείτε ότι ο έρωτας έχει
Σταματήσει κανονικά πίσω από την πόρτα ή πάνω
Σπάνιο πλάσμα επί δύο
Πριν πατήσετε το κομβίον
Σπάνιο
Βεβαιωθείτε ότι ο άνθρωπος έχει σταματήσει
Κανονικά κάτω από το ταβάνι Τόσο μόνο του χρειάζεται
Τόσο ύψος
Σπάνιο πλάσμα- my precious
Βεβαιωθείτε ότι πριν ανοίξετε την πόρτα
Μια άλλη έχει κλείσει απότομα πίσω σας
Και η πλάτη σας γυρισμένη σε μιαν άλλη πόρτα
Γράφει – πωλείται
Ουρανός και γη συν δύο μυρμήγκια
Και μια Strangelove διαστρέβλωση του είδους
Σπάνιο
Όταν ο αποσυμπιεσμένος αέρας

Από τώρα προνοήθηκε η υποτέλεια
Κάθε άνω τελεία έχει μια υπό τελεία
Κενή συνήθως φαιή ανύποπτη ανυπόταχτη
Απαρατήρητη
Όλο κενό σεισμογραφικό καλλίγραμμα
Σπάνιο πλάσμα το αίμα βγαίνει από τα πλήκτρα
Και μυρίζει και σε λωρίδες βγαίνει η επιδερμίδα
Και στην σταφυλή ενός κεφαλιού
Και στον λάρυγγα της υδρογείου
Εκεί στο μήλο του Αδάμ που πρωτοδημιουργήθηκε
Πρωτοφιλήθηκε και αποτυπώθηκε
Εις τους αιώνας των αιώνων
Μέχρι τον εικοστό δεύτερο οιωνό
Σπάνιο πλάσμα
Τι είναι ένα ζωντανό κύτταρο;
Η μίτωση κοστίζει στην φύση ενέργεια
Και η συρρίκνωση μόνο – εδώ […]

`

ΛΕΥΚΟ ΧΑΡΤΙ

Λευκό το χαρτί

ως αθώο

άγραφο σαν το κενό

που εντός του αιωρούμαστε

με τη μαυρίλα μέσα γυρισμένη.

Λευκό το χαρτί.

Πώς γράφεται πάνω του η απόγνωση;

`
*

ΤΟ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙ

Νύχτες μοναχικές
κόμποι σε κομποσκοίνι.

Κάθε νύχτα κι ένας κόμπος
κάθε κόμπος
μια άσκηση μοναξιάς.
Κάθε αγρύπνια
μια άσκηση αυτάρκειας.

`

* H Efrat Ben Zur είναι ισραηλινή τραγουδοποιός. Στο δίσκο της «Robin» του 2012,  μελοποίησε εννέα ποιήματα της Emily Dickinson. Ηχογράφηση: Anova studios, Tελ Αβίβ,  Ισραήλ.

`

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ:

`

I’m nobody! Who are you?

Are you nobody, too?
Then there’s a pair of us — don’t tell!
They’d banish us, you know.
How dreary to be somebody!
How public, like a frog
To tell your name the livelong day
To an admiring bog!

*

Είμαι ο Κανένας! Ποιος είσαι εσύ;
Είσαι- ο Κανένας- κι εσύ;
Τότε είμαστε δυο!
Μη σου ξεφύγει! θα το διαδώσουν-ξέρεις!

Πόσο πληκτικό-να είσαι- Κάποιος!
Πόσο κοινότυπο- σαν Βάτραχος-
Να κοάζεις τ’ όνομά σου -όλο το θέρος-
Σ’ ένα Βούρκο που εκφράζει θαυμασμό!

[μετφρ.: Λιάνα Σακελλίου]

`

*********************************************

`

*

Εισαγωγική Μελέτη και Επιμέλεια: Λιάνα Σακελλίου
Μετάφραση: Λιάνα Σακελλίου, Άρτεμις Γρίβα, Φρόσω Μαντά

`

Δίγλωσση ανθολογία, η οποία παρουσιάζει μεταφράσεις ποιημάτων από όλες τις περιόδους της παραγωγής της Dickinson πολλά εκ των οποίων μεταφράζονται για πρώτη φορά στην Ελληνική γλώσσα. Περιλαμβάνει ακόμη το σύνολο των επιστολών τη.   Η εκτεταμένη (σ.σ. 13-102) Εισαγωγική Μελέτη την οποία υπογράφει η Λιάνα Σακελλίου, αφορά το βίο και τις μελέτες για την ποιήτρια. Ενδεικτικά κεφάλαια: «Η θέση της Έμιλι Ντίκινσον στην Ιστορία της Αμερικανικής Λογοτεχνίας», «Η Προσωπικότητας της Νεαρής Έμιλι: Φίλοι, Διάβασμα και Γράψιμο», «Η Αγωνία για τη Δημιουργική Αρτίωση στην Περίοδο της Ωριμότητας», «Ερμηνείες του Λευκού Φορέματος», «Φεμινστικές Ερμηνείες για την Προσωπικότητα της Έμιλι». «Γενική Περιγραφή του Συνόλου των Επιστολών της Ντίκινσον» κ.ά. Επίσης το βιβλίο περιλαμβάνει και ένα Σημείωμα των μεταφραστριών σχετικά με τις δυσκολίες, τις επιλογές  και τους στόχους της μετάφρασης  καθώς και  φωτογραφικό υλικό.

Όλα κυλούσαν έτσι σαν το κρασί ίσα προς τα κάτω, ίσα στο τίποτα, ίσα με ένα χέρι ανάποδα στον τοίχο. Ο τοίχος αγαπημένο σημείο στο σπίτι. Ο τοίχος κι εγώ. Ώρες περνούσα εκεί μαζί του, ήθελα να τον σπάσω, να γίνει κομμάτια, να ελευθερωθώ, να πετάξω, επιτέλους, να γίνω άνθρωπος χωρίς τοίχο, χωρίς τοίχο.
(ξερός ήχος γκαπ-γκάπ:)
Πήρα μια μέρα τη βαριοπούλα σκληρή κι αυτή σαν το τσιμέντο. Μάχη στήθος με στήθος. Χτυπούσα μια το τούβλο, μια εμένα, μια και στο σκοτάδι. Έπεφταν τα λόγια που δεν είπα τα μεγάλα. Σωρό στα πόδια μου, έπεφταν τα δάκρυα, λαμπερά στη σκόνη. Το κλάμα μαλακώνει τα μπάζα, γίνεται λάσπη, μπορείς να ξαναχτίσεις. Δεν κοιμήθηκα το βράδυ που έσπαγε ο τοίχος, μού άρεσε ο ήχος της βαριάς, η δύναμή μου, εγώ ο μικρός Βασίλης χτυπούσα για πρώτη φορά το πιο σκληρό καθρέφτη των μοναχικών, των μοναχών. Κι έσπαγε κι έσπαγε το πηχτό, το κατακάθι, πλημμύρα η ζωή στο πάτωμα οι απώλειες, οι προδοσίες, τα όνειρα, το θάρρος. Το θάρρος. Πόσο αγαπώ το θάρρος. Θέλει θάρρος η ζωή και τα κομμάτια τα ξένα, τα άρρωστα να τα πετάς έξω. Έξω, έξω από τη ζωή μου ο μικρός άνθρωπος που κουβαλάω. Απόψε γιορτάζω τη γέννα, τη γέννα ενός ασήμαντου που ανέβηκε στη στέγη αετός. Το είδα αμέσως στο πρώτο γκαπ (κίνηση), ήθελα να το σώσω, να το σώσω το Μυρμήγκι. Πόσο μεγάλο μου φάνηκε το μυρμηγκάκι. Μεγάλο μέσα στα χαλάσματα να πηγαινοέρχεται ακούραστο και βέβαιο πώς θα σωθεί. Ναι, το έσωσα, το έσωσα από εμένα, το άφησα να τρέξει στην τρύπα που μόνο του έφτιαξε. Τα ψίχουλα είναι το γεύμα των δυνατών. Θα τα μαζέψω όλα όσα έχω κι εγώ σαν το ζωάκι αυτό. Τί παραπάνω έχω εγώ, τί παραπάνω μονάχα τη βαριοπούλα και τα μπράτσα. Ο αγώνας, ο αγώνας είναι ο ίδιος ….(κουρνιάζει σε εμβρυακή στάση). Ξημερώνει.