Ο τίτλος είναι παραπλανητικός. Πρόκειται απλά για μια προσωπική επιλογή πέντε δίσκων απʼ τις κάποιες δεκάδες που έπεσαν στα χέρια μου φέτος. Καλή χρονιά και καλή ακρόαση.

1) Miguel Zenon-Alma Adentro: The Puerto Rican Songbook (Marsalis Music)

Ο άλτο σαξοφωνίστας Miguel Zenon ανήκει στη νέα γενιά των πορτορικανών μουσικών της τζαζ με πάνω από 20 δίσκους στο ενεργητικό του. Με εξαιρετικές σπουδές και συνεργασίες, στο “Alma Adentro” ερευνά για τρίτη φορά την πλούσια μουσική παράδοση της χώρας του υπό το πρίσμα του τζαζ αυτοσχεδιασμού. Ήδη το 2005, στο άλμπουμ “Jibaro”, μας αποκαλύπτει τη μουσική της πορτορικανής υπαίθρου με τις ισπανικές καταβολές της, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, στο “Esta Plena”, ασχολείται με τη μουσική κληρονομιά της «πλένα» με την έντονη αφρικάνικη επίδραση των κρουστών. Στο “Alma Adentro”, πέρα απʼ το κουαρτέτο του, έχει στη διάθεσή του μια ομάδα δέκα πνευστών που συνοδεύουν τις δέκα συνθέσεις του άλμπουμ πότε τονίζοντας τη δυναμική των φράσεων του σαξόφωνου του Zenon (στο “Silencio”), πότε δημιουργώντας μιαν αρμονική αχλή (στο “Alma Adentro”) κι άλλοτε με τον κλασικό διακριτικό τρόπο. Ο ήχος του Zenon είναι απέριττος, μʼ έναν τόνο παθιασμένο αλλά ευκρινή, και προσιδιάζει σε ανθρώπινη φωνή μʼ όλες τις συναισθηματικές μεταπτώσεις κι αποχρώσεις. Οι ιδέες του πάντα υπηρετούν τις εκάστοτε συνθέσεις και η συνεργασία με τους μουσικούς τού κουαρτέτου του είναι υποδειγματική. O Miguel Zenon επιλέγει δέκα δημοφιλή τραγούδια της πατρίδας του αναδεικνύοντας τον μουσικό πλούτο και τις κρυμμένες δυνατότητες τους κάνοντας το “Alma Adentro” άλμπουμ ορόσημο στην έτσι κι αλλιώς εντυπωσιακή δισκογραφία του.

Ακούστε το τραγούδι ΕΔΩ

Ποίηση Νικηφόρου Βρεττάκου, από την συλλογή «Το βάθος του Κόσμου» (1961)
Τίτλος βιβλίου : Νικηφόρου Βρεττάκου, Τα ποιήματα
Τόμος δεύτερος, εκδόσεις ΤΡΙΑ ΦΥΛΛΑ

 
Δε με κατάλαβες όλη τη νύχτα
ήμουνα πλάϊ σου, προσπαθούσα να κλείσω
τα παράθυρα, πάλευα – όλη τη νύχτα.
Ο αγέρας επέμενε.
Άπλωσα τότε
τις παλάμες μου πάνω σου σαν
δυό φύλλα ουρανού, και σε σκέπασα.
‘Έπειτα βγήκα στον εξώστη και κοίταζα
δίχως χέρια τον κόσμο.

Μουσική σύνθεση για πιάνο – φωνή και ερμηνεία: Γιώργος Καγιαλίκος
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης

Ακούστε το τραγούδι: ΕΔΩ

 
Τη σάρκα, το αίμα θα βάλω
σε σχήμα βιβλίου μεγάλο.
«Οι στίχοι παρέχουν ελπίδες»
θα γράψουν οι εφημερίδες.
«Κλεαρέτη Δίπλα – Μαλάμου»
και δίπλα σ’ αυτό τ’ όνομά μου.
Την ψυχή και το σώμα πάλι
στη δουλειά θα δίνω, στην πάλη.
Αλλά, με τη δύση του ηλίου,
θα πηγαίνω στου Βασιλείου.
Εκεί θα βρίσκω όλους τους άλλους
λογίους και τους διδασκάλους.
Τα λόγια μου θα’ χουν ουσία,
η σιωπή μου μια σημασία.
Θηρεύοντας πράγματα αιώνια,
θ’ αφήσω να φύγουν τα χρόνια.
Θα φύγουν, και θα ‘ναι η καρδιά μου
σα ρόδο που επάτησα χάμου.

Σύνθεση: Δαμαλός  Xαράλαμπος
Κιθάρα: Δαμαλός  Χαράλαμπος
Κιθάρα, Μπάσο, Λύρα, Τζουρά:  Προμπονάς Γιάννης
Φωνή, Φλάουτο, Φωνητκά:   Τσίτσου  Γιώτα

Εικονογράφηση: Άρτεμη Μιχαιλίδου

Ακούστε την εδώ : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένα βιβλίο στο οποίο οι λέξεις ζωγραφίζονταν με τις κινήσεις του κόσμου. Το βιβλίο αυτό ζούσε στο ύψωμα ενός ουράνιου τόξου. Εκεί είχε φτιάξει ένα σπιτάκι από σύννεφα και καλπασμούς του αέρα. Γύρω από αυτό το σπιτάκι εκτείνονταν πεδιάδες από ακτίνες του ηλίου.Το πρωί, το βιβλίο, άνοιγε με ένα καλημέρα και το φως, διαπερνώντας τις πεδιάδες, έριχνε σπίθες στις άσπρες του σελίδες. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, κάθε μέρα, άρχιζαν να γράφονται οι πρώτες γραμμές του αόρατου βιβλίου.
Μετά το βιβλίο απευθυνόταν στους ήχους της φύσης. Άνοιγε τα χέρια του και άρχιζε να πετάει στον ουρανό προσπαθώντας να συλλάβει τη μουσική. Ο αέρας φυσούσε αργά. Μέσα από τις λέξεις του το βιβλίο γέμιζε σύμβολα. Υπήρχαν φορές που ο αέρας σταματούσε για λίγο. Ήταν εκείνη τη στιγμή που άρχιζε να ηχεί ο κόσμος της ψυχής του. Το βιβλίο έκλεινε τότε τα μάτια. Μαζί άνοιγαν και οι άσπρες του σελίδες. Και το βιβλίο αφηνόταν να παρασυρθεί στο μονοπάτι με τα φτερά. Σε κάθε φτερούγισμα μυριάδες γραμμές του αέρα συμπλήρωναν τη ζωή του βιβλίου. Κι έβρεχε η μουσική σοφία στο σώμα του χαρτιού. Μπορούσες να δεις το χορό που έκαναν οι νότες, ντυμένες κάθε μία από αυτές με τις εμπειρίες από τις πνοές του αέρα. Εμπειρίες από όλους τους τόπους και χρόνους του κόσμου. Το Όλο μέσα στην καρδιά κάθε ίνας του βιβλίου.

Ακούστε το τραγούδι: ΕΔΩ

Έλα γλυκέ, κι’ αν φτάνη η νύχτα
και το σκοτάδι δε σ’ αρέση,
αστέρινο θαμπό στεφάνι
η αγάπη μου θα σου φορέση.

Στο ταραγμένο μέτωπό σου
αργά τα δάχτυλα θα σύρω
κι’ ό,τι είνε πάθος στην καρδιά σου
θ’ ανθίση δάκρια και μύρο.

Θα σου καρφώσω ένα λουλούδι
τ’ όνειρο πάνω στην καρδιά σου,
θα πλέξω τα ξερά τα φύλλα
με τα κατάχλωρα μαλλιά σου.

Το δέσμιο πόθο μου θ’ αφήσω,
μια πεταλούδα ναρκωμένη,
κ’ έτσι στα χείλη σου θα νοιώσης
κάτι σα γύρη να σου μένη.

Έλα γλυκέ κι’ ας φτάση η νύχτα.
Θα φέγγη η νειότη σου με θλίψη
το σκοτεινό να υφαίνω πέπλο
που ηδονικά θα με καλύψη.

Μελοποίηση και ερμηνεία: Αλμπένα
Ενορχήστρωση και κιθάρες: Παναγιώτης Μανουιλίδης
Βιολιά: Θανάσης Καριπίδης
Ακουστικό μπάσσο: Δημήτρης Γουμπερίτσης
Τύμπανα: Νίκος Ψωφογιώργος