… ΣΩΜΑ

η πιο όμορφη πορφύρα της φαντασίας

Ηδονή-

ανάσταση του σώματος.

… Τα δάκρυά της-

ρυάκι όπου πλέει η επιθυμία.

Η ματιά μου χάνεται στις περιοχές του κορμιού σου.

Ο μεγαλύτερος ωκεανός

είναι το σώμα μιας γυναίκας ερωτευμένης.

Όταν με βλέπει

το πρόσωπο της ανάβει.

Εγώ είμαι η εσωτερική φωτιά της.

Η καρδιά του αγαπημένου είναι ανάμεσα στα χείλη της.

Η καρδιά της αγαπημένης είναι κάτω από τον αφαλό της.

Δεν, δεν μπορείς να δεις στο ρόδο

πιότερο από ένα κορμί γυναίκας.

Γιατί η θύμησή σου δεν μ΄αφήνει;

Ούτε ο άνεμος με άκουσε

όταν είπα: Σ΄αγαπώ.

Ξυπνάει στο κορμί του

κοιμάται στο κορμί εκείνης.

Η ίσια γραμμή

είναι κύκλος στον έρωτα.

Ο άντρας για τη γυναίκα είναι βιβλίο

που εκείνη μονάχα μπορεί να διαβάσει μ’ όλο το κορμί.

Το άρωμα είναι το πιο όμορφο ρούχο

που μπορεί να ντυθεί μια γυναίκα.

Δεν θα μπεις στη νύχτα του κορμιού

εκτός κι αν φέρνεις τον ήλιο της τρέλας.

Για το κορμί το παρόν

είναι το σχήμα του χρόνου.

Να είσαι ταπεινή, γλώσσα.

Μόνο το κορμί μπορεί να γράψει στο κορμί.

Το άρωμα της γυναίκας είναι φτιαγμένο:

γι να ‘ ναι στρώμα και φαλλός του αέρα.

Κοιμήσου, κοιμήσου

λέει το μαραμένο ρόδο.

Είδα τη γυναίκα

που είδε το χελιδόνι

που δημιούργησε την άνοιξη:

είσαι εσύ.

Στις Στάχτες του Neal

Ευπαθή μάτια που ανοιγοκλείνουν στα γαλάζια Rockies όλο στάχτη
θηλές, πλευρά που άγγιξα με τον αντίχειρα είναι στάχτη
γκριμάτσα με την γλώσσα μου άγγιξα μια φορά ή δύο όλο στάχτη
οστεώδη μάγουλα μαλακά πάνω στην κοιλιά μου μισοαναμμένα, στάχτη
λοβοί αυτιών και βλέφαρα, νεανικό πούτσο-σκάμπυλο, σγουρή ήβη
ζεστασιά στήθους, αντρική παλάμη, μηρός του γυμνασίου,
μπέιζμπολ δικέφαλοι στο μπράτσο, κωλοτρυπίδα πυρακτωμένη σε μεταξένιο δέρμα
όλα στάχτες, όλα στάχτες και πάλι.

Ακούστε εδώ τον Umberto Saba

Τοπική ομάδα

Μετάφραση: Γιάννης Η.Παππάς

Ανάμεσα στο πλήθος και γω σας χαιρετώ κόκκινοι λογχοφόροι*,
βγαλμένοι
από τα σπλάχνα της γενέθλιας γης
απʼ όλους λατρεμένοι.

Ανήσυχος παρακολουθώ το παιχνίδι σας.
Ανίδεοι
εκφράζετε με αυτό πανάρχαιες ωραίες
αξίες
πάνω στο πράσινο χαλί, κάτω από τον λαμπερό
ήλιο του χειμώνα.

Οι στεναχώριες
που ασπρίζουν ξαφνικά τα μαλλιά,
στέκονται μακριά σας. Η δόξα
σάς δίνει ένα χαμόγελο
εφήμερο: το καλύτερο δώρο της. Αγκαλιές
και χαρούμενες χειρονομίες.

Είστε νέοι, ζωηροί για τη μητέρα ομάδα σας∙
ο άνεμος σάς χρησιμοποιεί σαν την ασπίδα του.
Γι αυτό ο ποιητής
σάς αγαπάει , αλλιώτικα απʼ τους άλλους
– το ίδιο όμως συγκινημένος.

*Οι ποδοσφαιριστές ης ομάδας της Τεργέστης έχουν στην φανέλα τους δύο λόγχες, οι οποίες σε συνδυασμό με έναν κρίνο αποτελούν το έμβλημα της πόλης.

Μαχμούντ Νταρουίς (1942-2008)

Σχόλιο στο τραγούδι
Σου πήρανε το ξύλινο άλογό σου,
σου πήρανε – ας είναι- τον ίσκιο του άστρου
παιδί μου, λουλούδι του ηφαιστείου
παλμέ του χεριού μου
στα μάτια σου θωρώ τη γέννηση του αύριο
κι ένα άλογο βουλιαγμένο
στη σάρκα του πατέρα μου.
Ξέρουμε καλά τους διαβόλους
που κάνουν ένα παιδί προφήτη. Πες
Θεέ μου δε σου ζητώ τα βολετά τα βάρη•
Δυνατή πλάτη δωσ’ μου.
Σου πήρανε μια πόρτα…
για να σου δώσουνε ανέμους…
Σου άνοιξαν μια πληγή…
Για να σου δώσουν μιαν αυγή.
Σου γκρέμισαν ένα σπίτι
Για να χτίσεις πατρίδα.
Καλά….καλά…
Ξέρουμε καλά τους διαβόλους
που κάνουν ένα παιδί προφήτη. Πες
Θεέ μου δε ζητώ τα βολετά τα βάρη•
Δυνατή πλάτη σου ζητώ.

Une petite Eternite, Προλογικό σημείωμα- Μετάφραση- Απόδοση : Π.Β. ΠΑΣΧΟΥ

Εκδόσεις Ινστιτούτου Βιβλίου & Ανάγνωσης, Κοζάνη 2001

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ

Μην πεις μια λέξη. Έχουν καρφιά οι λέξεις,
αν από την καρδιά δεν βγαίνουν.
Όμως ,
είτε μιλήσεις είτε στη σιωπή κλειστείς
μένει να τυραννάει γλυκά-όμοιο σπαθί-
ένα κεντρί μες στην καρδιά μου βυθισμένο.

ΠΙΟ ΜΕΣΑ

Το πρόσωπό σου μ ΄έλκει με μαγνήτες
αμέτρητους . Και πως ν΄αντισταθώ
στη φλόγα που με καίει και που με σπρώχνει :
να σε σιμώσω πιο βαθιά κι από το ένδυμά σου,
πιο μέσα κι απ΄τη βελουδένια επιδερμίδα,
πιο πέρα κι απ΄το στήθος σου και το μεδούλι,
ακόμη πιο βαθιά κι απ΄την καρδιά, που βλέπει
με τα δικά της μάτια την αιωνιότητα.