Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΦΤΑ ΠΛΗΓΕΣ (1950)
ΣΤΗΝ ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ (2013)

«Το σύμπαν σπάζει μες στα δάχτυλά μου», «φως θέλω φως να καταργήσω τʼ άστρα», «κι απʼ τους αστερισμούς ποθώ τη Λύρα», «τη Λύρα τυραννώ στα δάχτυλά μου», μας λέει ο Γιάννης Δάλλας στα 25 του χρόνια, απηχώντας την φωνή του φουτουριστή Μαγιακόφσκι:

Στα παλιά μας παπούτσια κι αν δεν βρίσκονται
στους Όμηρους και τους Οβίδιους
άνθρωποι σαν κι εμάς
βλογιοκομμένοι απʼ την καπνιά,
εμείς
καθένας από μας
κρατάμε μέσα στη γροθιά μας
τους κινητήριους ιμάντες του σύμπαντος

Και καταλήγει μισόν αιώνα μετά στο:

Με βρίσκει η νύχτα να βυθοσκοπώ το ποίημα ως τη ρίζα του
κι έτσι να βγαίνει τετραγωνισμένη η αλήθεια του

(«Διαβατήρια, 7»)

Και με αυτά, μεταξύ άλλων, υπόψιν μου αναλογίζομαι: πώς είναι δυνατή μια περίληψη, έστω και εποπτική των ποιητικών συλλογών 70 χρόνων; (πρωτοεμφανίζεται στην αθηναϊκή Νεανική Φωνή, τχ. 9-10, με το σονέτο «Καρυωτάκης» το 1944). Ένας νέος που στο πέρασμα του Χρόνου έγινε ο πολυμήχανος Ποιητής, ο χαλκέντερος με τη βροντερή φωνή που χαίρει του σεβασμού και της εκτίμησης γενεών και γενεών.

`

Κύριο Σώμα

Fin de sueño, canciones de borracho,
quizás la luz más grave
o pueden ser los años
que cierras en tu mano lentamente,
duro papel de plata,
miserable tesoro redondo y agrupado
que brilla sólo con la oscuridad.

Luis García Montero (1958), Las flores del frio, 2.a edición, Prólogo de Antonio Muñoz Molina, Ediciones Hiperión S.L., Madrid, 1994, p. 40

`

*

THE GUARDIAN GARDEN

Πρωινό του Ορφέα πλέον
Κάθε έξοδος γυρίζει αθόρυβα
Έως πανηγυρικά την πτήση
Καθώς το σκεύος χαλκεύεται
Σ’ ανίερες συμμαχίες τ’ ασήμι.

`

*
EL ESTOMAGO

Άτσαλα κουρεύτηκε η μέρα
Πετσοκόβοντας την ψυχή
Με την οκά στα παζάρια του
Νότου διακονεύει το σούρουπο.

`
Εἴδαμε τόν νικητή
νά φθονεῖ τή δόξα τοῦ νικημένου
λυσσασμένα.

We saw the winner
envying the loser’s glory mad with
rage.
`

*****

Ξεκουμπώνεις τό πουκάμισο
σάν νά ἀνοίγεις μέ τά δάχτυλά σου ἕνα
κενοτάφιο.

You unbutton your shirt
like opening with your fingers a
cenotaph.
`
*****

Ὁ Αἰσχύλος ἔγραψε τίς τραγωδίες του
μέ τά κομμένα χέρια του
Κυναίγειρου.

Aeschylus wrote his tragedies
with Cynaegirus’ amputated
hands

`
*****
Μπορεῖ νά μάθεις τά πάντα
σ΄ ἕνα παιδί, ἀρκεῖ νά τό
ἀκούσεις.

You can teach a child anything,
provided that you listen to
it.
`
*****
Ὁ πιό σύντομος δρόμος
γιά νά φτάσει κανείς στή γνώση εἶναι ἡ
ἀμφιβολία.

The quickest way
for one to reach knowledge is
doubt.
`
*****
«Ζεῖ ὁ βασιλιάς Ἀλέξανδρος;»
ρωτοῦσε ἐναγωνίως ἡ Γοργόνα κάθε
συμβολαιογράφο.

“Is Alexander the Great still living?”
asked the anguished Gorgon every
notary public.

Σχεδόν ζωή

οι νεκροί μου ζουν
στη φορμόλη
διασχίζουν κάθετα τις μέρες
με πυροβολούν ωμή πραγματικότητα
φυτρώνω πόδια στην αυλή τους
φοβάμαι να μεγαλώσω

εφευρίσκουν τρόπους αυτοί

σκηνοθετούν θνησιγενείς αναχωρήσεις
στη νύχτα
συναλλασσόμαστε με το ανέφικτο
τα κέρματα λιγοστά
-έχει αλλάξει τελευταία η αριθμητική
των ανοιχτών πεδίων-
μετράμε δάχτυλα κόκκαλα μνήμες
όλα λειψά
συναρμολογούμε κάθε πρωί ελλείψεις

πιο κει η ζωή έχει γεύση φύλλου
που σαπίζει στο χώμα

Ενύπνιο

στη νύχτα θα μπούμε
με πόδια γυμνά
θα φυτρώνουν αγκάθια
στους βολβούς των ματιών μας
το μυαλό μας θα λιώνει
σε τοίχους με χρώματα
ένας σκύλος θα γαβγίζει σε τέλειο ανάπαιστο
θα είμαστε ήδη νεκροί
τυλιγμένοι σε φύλλα
από δέντρα

στη νύχτα θα μπούμε
από περάσματα άδεια
που οδηγούνε σε σώματα
Παύλου Μελά Λασσάνη Προξένου Κορομηλά
σε πολιτείες ανυπόταχτες θα απλώσουμε
την πραμάτεια μας
ένα άδειο κουφάρι από κάποτε δέρμα
γάμπες γόνατα κνήμες
φλέβες χεριών
σε τιμή ευκαιρίας

στη νύχτα θα μπούμε
μετέωροι
ξένοι
που πουλάνε στιγμές στο δρεπάνι του χρόνου

από τη νύχτα θα μας βγάλει
μια σφαίρα
καρφωμένη
στα σπλάχνα της μέρας

`

Χρώμα

Το μαύρο
κρύβει μέσα του όλα τα χρώματα
το μισούν οι κολορίστες
το φορούν οι τεθλιμμένοι
Κλασικό και ροκ αν θέλεις
πάρε κάρβουνο
και γράψε νύχτα.

*

Couleur

Le noir
cache en lui toutes les couleurs
haï des coloristes
porté par les affligés
classique et rock si tu veux
prends un charbon
écris nuit.