ΦΕΥΓΑΛΕΑ (1990)

Ο χρόνος, αυτός ο αγαπημένος σύντροφος
που με το κεφάλι πλημμυρισμένο βαδίζει
η παρέα του είναι χωρίς επιστροφή
βλέπουμε τα δέντρα βλέπουμε τους ατμούς
γυρίζουμε τα βράδια απ’ το κυνήγι του χαμόγελου
και η μοναξιά μας δεν είναι ποτέ ολόκληρη
αδειάζουμε τα μαλλιά μας από τη λιακάδα
του δίνουμε το χέρι
για να μας περάσει κοιμισμένους στην άλλη όχθη
όταν γυρίσει η στρογγυλή μας γη και βγεί ξανά ο ήλιος
βρισκόμαστε κιόλας έτοιμοι για μια καινούρια “νίκη”
ο γαλανός αέρας μας καλεί να τραγουδήσουμε
και η ψυχή των λόφων με τις πήλινες μουσικές της
ν’ αγναντέψουμε μπροστά και γύρω

Κόσμος φωτόμορφος

άσμα ασμάτων ζωντανά τα στήθεια
σπάνε της σάρκας τα θηλύκια
χύνονται στη νύχτα ηλιοτρόπια
φωτίζουν το μαγαζί ως τα βαλτοτόπια

 
*
Πελώριος ενθουσιασμός

Στη σκιά της Ακρόπολης)
Μπαίνεις από το ακρόπυλο της Οικουμένης
ψαλτήριο μέγα των κιόνων
αντικρίζεις μετώπες αετώματα αιώνων
βάθρο θεών ανάερο θαυμάζεις μένεις

Σχεδόν θεϊκά μας χαρίζονται επεισόδια
κοπές από αρχαίους ουρανούς
βαρύ στον ώμο χέρι μπαίνεις με πόδια εισόδια
λοξές αναλαμπές το μάρμαρο ξυπνά ο νους
Πυκνός ουρανός πυκνό το τραγούδι του Παρθενώνα
ίχνη από βήματα τον αρχαίο βράχο ξυπνούν
σμήνος οι μνήμες στʼ αυτιά σου ηχούν
νέα είναι όλα κι εσύ παιδί του πιο αρχαίου αιώνα

Οι σελίδες που ακολουθούν αφηγούνται τη διαδοχή των δραματικών γεγονότων που σημάδεψαν την ταραγμένη κατοχική διετία 1943/1944 στην Αθήνα και τον Πειραιά μέσα από το πρίσμα της δράσης δύο βασικών ενόπλων αντιστασιακών οργανώσεων –του Εθνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ) και της Οργάνωσης Περιφρούρησης Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ). Φιλοδοξώντας να αποτελέσει μια πρώτη καταγραφή των αιματηρών γεγονότων που σημάδεψαν την τελευταία φάση της γερμανικής κατοχής στο χώρο της πρωτεύουσας, το ανά χείρας βιβλίο θέτει κάποιους βασικούς προβληματισμούς που αφορούν την πολιτική του ΕΑΜ/ΚΚΕ στην πρωτεύουσα από την ανασυγκρότηση των κομματικών οργανώσεων το καλοκαίρι του 1941 μέχρι την Απελευθέρωση. Συγκεκριμένα, μέσα από ποιες διαδικασίες η κομματική και εαμική ηγεσία οδηγήθηκε στην απόφαση συγκρότησης ενόπλων τμημάτων σε κατεχόμενο αστικό περιβάλλον, ποιους στόχους εξυπηρετούσε αρχικά ο ΕΛΑΣ Αθήνας και ποιους στη συνέχεια και ποια η σχέση της ένοπλης δράσης με τον συνδικαλιστικό-πολιτικό αγώνα στην κατεχόμενη Αθήνα και τέλος, πώς ξεκίνησε και πώς εξελίχθηκε ο ανελέητος πόλεμος με τους κατακτητές, τους ένοπλους συνεργάτες τους και τις αντίπαλες, δοσιλογικές ή μη, οργανώσεις. Ο ΕΛΑΣ Αθήνας, ένα διακριτό και παραγνωρισμένο κεφάλαιο της κατοχικής ιστορίας, θα μας απασχολήσει ως προς την οργανωτική του διάρθρωση και τη μαχητική του δράση, τη στελέχωση, την ιδεολογική του συγκρότηση, την κοινωνική του βάση και την ηλικιακή του σύνθεση –πάντα στο βαθμό που μας επιτρέπουν τα υπάρχοντα στοιχεία.

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ

Ενοικιάζεται
ένα μέτρο και εβδομήντα δύο εκατοστά
Σώμα.
Απόπειρες συνουσίας, πολλές.
Απόπειρες έρωτα, μετρημένες.
Απόπειρες αυτοκτονίας, μια.

Σε περίοδο κρίσης ενοικιάζεται,
έφτασε πια τη μέση ηλικία
με μόνη κατάχρηση αυτή
των αισθήσεων, κυρίως, της όρασης.

Ενοικιάζεται. Δεν πωλείται,
αφού η κάτοχός του επιστρέφει, κάθε που
ο άνθρωπος νυχτώνει δίχως φως.

Πληροφορίες εντός.

Akanthos Ak τοπίο της Ομόνοιας (λάδι σε καμβά 60 Χ 100 cm)

***

Σφαγείο φορτωμένο μύγες μοιάζει ο δρόμος…
Οι διαβάτες κρεμασμένοι στα τσιγκέλια της χαράς
ακολουθάνε τον αόρατο χάρτη…
Ιδρωμένες οι ανάσες των κεριών
διασταυρώνονται με τις τύψεις
της χοντροκομμένης συκιάς
που χρωματίζει τα φρούτα της
στο μοτίβο του κρεμασμένου Ιούδα…
Δεν υπάρχουν αναμνήσεις
μονάχα ήχοι ακούγονται όταν τα φύλλα θροΐζουν
και συθέμελα τραντάζει το δέντρο…
Δεν υπάρχουν αναμνήσεις
μονάχα οι αισθήσεις λειτουργούν
όταν εκείνο το παράξενο φιλί
σφραγίζει το σώμα
κι ψυχή μπαρκάρει
για τις αχανείς λεωφόρους…