Herberto Helder, «Πρόλογος» (Μετάφραση από τα πορτογαλικά- επίμετρο: Θεοδόσης Κοντάκης)

Ι.

Τα σπίτια ήρθανε μες στη νύχτα

Το πρωί είναι σπίτια

Τη νύχτα απλώνουνε τα χέρια προς τα ύψη

καπνίζουν έτοιμα για τη φυγή

Τα μάτια κλείνουν

διανύουν αποστάσεις μεγάλες

σαν τα σύννεφα και σαν τα καράβια

Κυλάνε μες στη νύχτα τα σπίτια

κάτω απ’ των ποταμών τη φουσκονεριά

Είν’ εξαιρέτως πιο υπάκουα

απ’ τα παιδιά

Μες στο σοβά γίνουνται

στοχαστικά

Παλεύουν να μιλήσουνε ξεκάθαρα

μες στη σιωπή

με τη φωνή τους από σκεπές γερτές