Από το βιβλίο «Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες» (Εκδόσεις Κοβάλτιο, 2023).

Μετάφραση: Αγγελική Κορρέ, Βασίλης Λαλιώτης, Λαμπριάνα Οικονόμου, Μιχάλης Παπαντωνόπουλος

Η έκδοση περιλαμβάνει:

Τσαρλς Ντίκενς: Το νόημα των Χριστουγέννων καθώς μεγαλώνουμε

Αντόνιο Πέδρο ντε Αλαρκόν: Η Παραμονή του ποιητή

Γουίλα Κάθερ: Τα Χριστούγεννα του διαρρήκτη                                          

Λ. Μ. Μοντγκόμερυ: Μια χριστουγεννιάτικη έμπνευση

Γιόζεφ Ροτ: Χριστούγεννα στην Κοχινκίνα

Λεβ Τολστόι: Τα ιδιαίτερα Χριστούγεννα του μπαρμπα-Πανόφ

Χανς Φάλαντα: Πενήντα μάρκα και Καλά Χριστούγεννα

********************************************************************************************

Υπήρχε μια εποχή ―για τους περισσότερους, έστω― όπου η μέρα των Χριστουγέννων περιέκλειε όλο μας τον μικρόκοσμο σαν ένας μαγικός δακτύλιος μες στον όποιο νιώθαμε να μην μας λείπει τίποτα: χωρούσε όλες τις χαρές, τη θαλπωρή και τις ελπίδες του σπιτιού μας· μάζευε τους πάντες και τα πάντα γύρω από το χριστουγεννιάτικο τζάκι, και αυτή η εικόνα φώτιζε περίλαμπρη στα έκθαμβα παιδικά μας μάτια.

Έπειτα ήρθε μια εποχή ―δεν άργησε καθόλου― όπου η σκέψη μας δραπέτευε από αυτό τον μικρόκοσμο· όπου κάποιος (πολύ αγαπημένος μας ―έτσι νομίζαμε τότε―, πολύ όμορφος και υπέροχος) έλειπε για να ολοκληρωθεί η ευτυχία μας· όπου κι εμείς λείπαμε (ή έτσι νομίζαμε ― που εντέλει είναι ακριβώς το ίδιο) από το χριστουγεννιάτικο τζάκι πλάι στο οποίο καθόταν αυτός ο κάποιος· όπου είχαμε συνδέσει κάθε χαρά στη ζωή με αυτό τον κάποιο.

Ήταν η εποχή των Χριστουγέννων με τα φωτεινά οράματα που έχει σβήσει από τα μάτια μας και διαγράφεται αμυδρά σαν την ίριδα μετά τη θερινή βροχή. Ήταν η εποχή της αθώας ευδαιμονίας για όσα ήταν να γίνουν και δεν έγιναν ποτέ· και όμως, ήταν τόσο πραγματικά υπό το πρίσμα της ακλόνητης προσδοκίας μας, ώστε μετά δυσκολίας θα βρίσκαμε ―έκτοτε― ένα πραγματικό γεγονός που να το βιώσαμε πιο έντονα.