Διαβάζει η Αθηνά Στυλιανή Μίχου:

https://podomatic.com/podcasts/ateneaanemos?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTAAAR1RwmGERR94WWng4LPLy-RmFeP4Bgx5ANsadYghLKIqojIv7z4OrXd9tss_aem_AdxWy8348XMk7XepQy3Z0883ZCOZOMfYOxVw7jzE2Onl1mamLVxcUpoY-3bDio7YLgKs-HLOvH4P1UfXLGHTT4j5

VUELOS ILUMINADOS

No sé qué cosa elegiría
si me faltara la música
para empujar mis alas.
Tal vez iría
hasta el fondo más secreto
de mis fibras agitadas,
para buscar la música
en las húmedas luciérnagas
de la mirada.
No sé qué elegiría
si tuviera poca luz.
Tal vez por los rayos
de la luna proyectada,
pocas sombras
entre las estrellas derramadas.
No sé qué cosa elegiría
si tuviera poca agua.
Tal vez pocas lágrimas
sólo para alegrías irrefrenables.
Sí, elegiría vuelos a mis espaldas.
Luz en mi mirada.
Lluvia de las cejas negras,
quisiera volar,
quisiera verme en el vuelo,
quisiera llorar.
Volar, mirar, llorar.
Todo pero con placer,
dejar salir la vida que está en mí,
echar para un lado la cáscara
y sentir el corazón en el pecho,
intacto melocotón que late,
junto a las lágrimas que acompañan
mis vuelos iluminados.

*

ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ

Αγνοώ τί θα επέλεγα
αν δεν είχα τη μουσική
για να σπρώξω τα φτερά μου.
Ίσως θα πήγαινα
ως τον πιο απόκρυφο βυθό
στις ταρασσόμενες ίνες μου,
για να ψάξω τη μουσική
στις υγρές πυγολαμπίδες
του βλέμματος.
Αγνοώ τί θα επέλεγα
αν είχα λιγοστό φως.
Ίσως τις αστραπές
της καθρεφτιζόμενης σελήνης,
λίγες σκιές
ανάμεσα στα αστέρια που διαχέονται.
Αγνοώ τί θα επέλεγα
αν είχα λιγοστό ύδωρ.
Ίσως λιγοστά δάκρυα
για χαρές ακατάπαυστες μόνο.
Ναι, θα επέλεγα πτήσεις στα κρυφά.
Φως στο βλέμμα μου.
Βροχή στα μαύρα φρύδια,
θα ήθελα να πετάξω,
θα ήθελα να με δω να πετάω,
θα ήθελα να κλάψω.
Να πετάξω, να δω, να κλάψω.
Τα πάντα αλλά με τέρψη,
ν’ αφήσω να βγει η ζωή που είναι μέσα μου
να πετάξω σε μια άκρη τη φλούδα
και να νιώσω την καρδιά στο στήθος,
ανέγγιχτο ροδάκινο που πάλλεται,
μαζί με δάκρυα που συνοδεύουν
τις φωτεινές πτήσεις μου.