Αλέξανδρος Κοάν, «Διαθλάσεις»
16Ιου
Α.
Δεν είναι κάτι
που επιχειρείται με τα μάτια ορθάνοιχτα:
η αμετρική του θανάτου
το εκκρεμές σε μια διαπραγμάτευση
η λιτανεία αυτών
που ζητούνε ψιλά με τις κούφιες παλάμες
-ίσως ενώνοντας τις ψηφίδες
των πιο αποσπασματικών μας ονείρων
ίσως συσκευάζοντας μια Θεοδώρα
σ’ ένα δοχείο πλαστικό ψυχανάλυσης·
μια πολυθρόνα ερειπίων.
Δεν είναι κάτι
σε καταστάσεις κινδύνου να ενδείκνυται:
μια νοητή γραμμή
μεταξύ των τοπίων που θάμπωσαν
μια τέτοια καμπύλωση
που ενώνει τους κόμπους
και τ’ άκρα
-κι άμα μοιάζει σκοινί
είναι απλά μια ψαλίδα
στο μέτωπο· ίσα που έρπει
και κλείνεις τα μάτια.
Διαβάστε περισσότερα
Αφήστε ένα σχόλιο






