Νέοι Ποιητές

Αλέξανδρος Κοάν, «Διαθλάσεις»

 

 

Α.

Δεν είναι κάτι

που επιχειρείται με τα μάτια ορθάνοιχτα:

η αμετρική του θανάτου

το εκκρεμές σε μια διαπραγμάτευση

η λιτανεία αυτών

που ζητούνε ψιλά με τις κούφιες παλάμες

-ίσως ενώνοντας τις ψηφίδες

των πιο αποσπασματικών μας ονείρων

ίσως συσκευάζοντας μια Θεοδώρα

σ’ ένα δοχείο πλαστικό ψυχανάλυσης·

μια πολυθρόνα ερειπίων.

Δεν είναι κάτι

σε καταστάσεις κινδύνου να ενδείκνυται:

μια νοητή γραμμή

μεταξύ των τοπίων που θάμπωσαν

μια τέτοια καμπύλωση

που ενώνει τους κόμπους

και τ’ άκρα

-κι άμα μοιάζει σκοινί

είναι απλά μια ψαλίδα

στο μέτωπο· ίσα που έρπει

και κλείνεις τα μάτια.

 

Διαβάστε περισσότερα