«Το Χαμόγελο» 

Δεν σου ζητάω /να κάνουμε έρωτα/σου ζητώ/μονάχα/ένα χαμόγελο/στοργικό/κάθε τόσο/ας πούμε/μια φορά/την εβδομάδα/αυτό το χαμόγελο/μου είναι αρκετό/για να ζω.

«Ο Μοράβια θεωρούσε την ιδιότητα του ποιητή την πιο ιερή και την ποίηση ένα ακόμη εκφραστικό μέσο για να μπορεί ο συγγραφέας να παραμείνει πιστός στον εαυτό του, το οποίο, κατά τον ίδιο, θα έπρεπε να είναι και το μοναδικό του καθήκον» 

Η Έφη Ζερβού είναι καθηγήτρια ιταλικής γλώσσας και μεταφράστρια. Σπούδασε Ιταλική Γλώσσα και Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Ca’ Foscari της Βενετίας. Είναι συνεργάτις του λογοτεχνικού περιοδικού Σταφυλή, στο οποίο, μεταξύ άλλων, έχει δημοσιεύσει μεταφράσεις ποιημάτων των Alberto Moravia, Giovanni Pascoli, Patrizia Cavalli και Stefano Benni. 

Μιλάει στο «Ποιητικό Καφενείο» του Ποιείν για τη μετάφραση του έργου ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς της Ιταλίας ,του Αλμπέρτο Μοράβια. Αναφέρεται στα θέματα που επανέρχεται ο Μοράβια στο ποιητικό του έργο όπως οι αντιφάσεις της ύπαρξης, η σύγκρουση του Εγώ με τον Άλλον και η διάλυση του ψυχισμού του ανθρώπου μέσα στον σύγχρονο αστικό βίο. Το βιβλίο του με τίτλο « Το θέατρο του Κόσμου»  κυκλοφορεί σε δίγλωσση έκδοση από τις εκδόσεις ΑΩ.

-Μιλήστε μας για την ποιητική συλλογή του Αλμπέρτο Μοράβια «Το θέατρο του κόσμου». Ήταν απαιτητική διαδικασία η μετάφραση;

Τα συγκεκριμένα ποιήματα τα είχα, εδώ και καιρό, διαλέξει, μελετήσει και αγαπήσει. Η μετάφρασή τους όμως στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκδοσης ήταν μια διαδικασία διαφορετική, πολύ απαιτητική αλλά και πολύ συναρπαστική. Η γλώσσα, το ύφος και τα θέματα τα οποία πραγματεύεται ο Μοράβια στην ποίησή του, μου είναι πολύ οικεία.

– Προσεγγίσατε με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό τους στίχους. Πόσο δύσκολο ήταν να αποδώσετε τον ψυχισμό του ποιητή; 

Την ποίησή του, όπως και την ζωή και την πορεία του, τις μελέτησα πολύ και σε βάθος. Για να είμαι όμως απόλυτα ειλικρινής, όσο προχωρούσε η μετάφραση, τόσο πιο εύκολο γινόταν να αποδώσω τους στίχους του στα ελληνικά, κάπως σαν να «πλησιάζαμε» όλο και περισσότερο ο ένας τον άλλον.

-Από τη μελέτη που κάνατε για το έργο του, τι συμβόλιζε η ποίηση για τον Αλμπέρτο Μοράβια; 

Ο Μοράβια θεωρούσε την ιδιότητα του ποιητή την πιο ιερή και την ποίηση ένα ακόμη εκφραστικό μέσο για να μπορεί ο συγγραφέας να παραμείνει πιστός στον εαυτό του, το οποίο, κατά τον ίδιο, θα έπρεπε να είναι και το μοναδικό του καθήκον.