Γιώργος Σαράτσης, Δύο ποιήματα
12Ιου
Oλομόναχος
τίποτα δεν είχε μείνει
μόνο νεκρά πουλιά
και λίγα σύννεφα
φεύγουμε αναμάρτητοι —
δεν πατούν τα πέλματα
στο έδαφος
καραδοκεί το σκοτάδι
στο βάθος λιγοστό φως
σκαλίζω τη στάχτη
ανάμεσά σας
ολομόναχος
Αφήστε ένα σχόλιο






