Ποίηση διαμαρτυρίας και  αφύπνισης του αναγνώστη

Παγιδευμένος συνεχως μέσα σ’ ένα σκοτεινο λαβύρινθο, μόνος και αβοήθητος, ένιωθα ότι βρισκόμουνα καθως διάβαζα την ποιητικη συλλογη ΄΄Η τελευταία νύχτα της Πομπηίας΄΄, της Ιωάννας Σκλαβενίτη, μίας νέας ποιήτριας στη λογοτεχνικη συντεχνία, που κυκλοφόρησε αυτο τον χρόνο (2024), απο τις εκδόσεις ΄΄Κύμα΄΄. Και ομολογω πως, στη μακρόχρονη λογοτεχνικη διαδρομη-μου, όπου μου δόθηκε η ευκαιρία και ο χρόνος να διαβάσω εκατοντάδες ποιητικα βιβλία, ελάχιστες είναι οι φορες που ένιωσα αυτο το ασυνήθιστο και παράξενο αίσθημα που με διακατείχε όταν διάβαζα τη συλλογη της Ι. Σκλαβενίτη.

Θέλω να τονίσω πως η συλλογη ΄΄Η τελευταία νύχτα της Πομπηίας΄΄  μοιάζει ή, για ακριβολογω, δίνει την αίσθηση πως μοιάζει μ’ ένα λαβύρινθο στον οποίο ο καλοπροαίρετος αναγνώστης εισέρχεται ευδιάθετος και ανέμελος αλλα στην πορεία διαπιστώνει αναστατωμένος  πως είναι περίκλειστος απο πανύψηλα (καβαφικα) τείχη, γεγονος που δεν του επιτρέπει να εξέλθει απο αυτο το πολύπλοκο οικοδόμημα, γιατι δεν μπορει απο μόνος-του να εντοπίσει την έξοδο ή γιατι δεν υπάρχει έξοδος.

Η απόγνωσή-του όμως επαυξάνεται όταν συνειδητοποιήσει πως η ποιήτρια δεν του παρέχει έστω κι ένα νήμα, ίσως μπορέσει και βρει αυτη την αναζητούμενη έξοδο που θα τον οδηγήσει αλώβητο έξω, προς το άπλετο φως.

Με άλλα λόγια, για ν’ αποκρυπτογραφήσει κάποιος ή, κατα το λαϊκότερο, για ν’ ανοίξει διάπλατα τη συμπαγη ποίηση της Ι. Σκλαβενίτη, στην προσπάθειά-του να την κατανοήσει, χρειάζεται ερμηνευτικα κλειδια, τα οποία όμως, όπως διαφαίνεται, η ποιήτρια δεν είναι διατεθειμένη να τα παραχωρήσει.

Πρόκειται για σφικτοδεμένη ποίηση, επομένως δύσκολη στην πρόσληψή-της γιατι, όπως φαίνεται, το μεγαλύτερο μέρος-της είναι φτιαγμένο απο άλογα στοιχεία, κυρίως υπερρεαλιστικης υφης, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορες να διακόπτεται η νοηματικη συνέχεια και έτσι το μήνυμα που θέλει να στείλει μέσω της ποίησής-της να μην είναι εύληπτο απ’ όλους τους αναγνώστες-της, κυρίως αυτους που δεν είναι επαρκως εξοικειωμένοι  με την υπερρελεαστικη ποιηση. Εννοω πως η σκοτεινότητα του νοήματος προέρχεται απο την υπερβολικη χρήση των άλογων στοιχείων με τα οποία συνειδητα, προσεκτικα και επιμελημένα η ποιήτρια αποφάσισε να μπολιάσει την καινούργια ποίησή-της. Με αυτο τον τρόπο όμως, η ποίησή-της μοιάζει να «κρύπτει» περισσότερα απο όσα «φαίνει».