Ξημέρωσε κι απόψε η νύχτα

ντυμένη με το πτώμα της ημέρας που βράδιασε

Σελίδες σκισμένες έκρυψαν τις λέξεις τους

Χωρίστηκε η προπαραλήγουσα απ’ τον πόλεμο

μεγάλωσε το ‘’ο’’

και βρέθηκε σ’ ένα ποτάμι αδιάβατο.

Κόντρα στο νερό ριζώθηκε το μέγα

φυτεύοντας με πείσμα τα ίχνη του

σ’ ένα παρόν διάτρητο.

Φύτρωσε άνθρωπος από εκείνο το ωμέγα

κυνήγησε,

έτρεξε,

κρύφτηκε·

και τώρα τρέμει.

Φοβάται μην μάθει πως μαράθηκε

Μην βρεθεί αντιμέτωπος με κανέναν καθρέφτη

και δει αυτό το ψυχρό, σκούρο αίμα που φοράει

Βράδιασε πάλι η μέρα,

η νύχτα ντύθηκε με το πτώμα της·

Ξημέρωσε.