ΑΠΟΠΕΙΡΑ

Πήρα τα κυπαρίσσια

να τα βάλω στη θέση τους

ίσια στητά ψηλόκορμα

Μα όλο και κάποιο χανόταν

ή ξεχνιόταν στην τσέπη

του τρύπιου παντελονιού μου

Λες να φταίει η βροχή;

Και τούτος ο αγέρας

πώς διάολο φυσάει έτσι;

**

ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕΙΣ

Νάμαι λοιπόν

ανάμεσα στα κυκλάμινα του κρανίου μου

με τον πυρετό ν’ ανθίζει γύρω μου

να κάνω πως δεν καταλαβαίνω

τις ριπές των ήλιων

που χρυσίζουν τα μέταλλα

χρυσόμυγες κομμάτια των ονείρων μου

να τιτιβίζουν στα παράθυρα των ματιών μου

και να δραπετεύουν μια-μια

βάφοντας με τα δάχτυλά τους

το λευκό μου τοπίο

Εσύ το ’πες:

Η ομορφιά βρίσκεται στα δάχτυλα

κι όχι στις δαχτυλήθρες