Ο ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ

Στον Παναγιώτη Σκλαβούνο.

Ποιος ειν΄τρελός από έρωτα;

Ας κάνει λάκκους την αυγή.

Ήταν ο άνθρωπος που ξεχώρισε τον Ελύτη. Ο τεμπέλης του σπιτιού. Ο φίλος μιας άλλης χαράς. Ο απερίσκεπτος νέος που ερωτεύτηκε τη Μελισσάνθη και πέθανε.

Έγραψε παράξενα ποιήματα και μικρά δοκίμια.  Έγραψε για το δάσος που έγινε μούρλια από τ΄αηδόνια. Για τα κορίτσια του χορού. Για τα δόντια των λουλουδιών.

Έβαζε τον εαυτό του δίπλα στον Σολωμό κι είχε δίκιο.

Έχω δει τον ουρανό με τα μάτια μου.

Και θυμάμαι τον ήλιο που γελούσε.

Που γελούσε και δάκρυζε θυμάμαι.

Φορούσε χοντρά γυαλιά μυωπίας.

Του τα έσπασε ένα τομάρι στα πρόσω και κάγχαζε.

Η Μελισσάνθη δεν ήταν ερωτευμένη μαζί του. Τον συμπαθούσε μόνο, τον χρησιμοποιούσε και τον εθαύμαζε. Είχε τη ζωή της. Είχε τον άντρα της. Μόλις ένιωσε πόσο την θέλει τον απομάκρυνε.

Είσαι άδικη Μελισσάνθη.