José María Hinojosa (1904 – 1936), Πέντε Ποιήματα (μετφρ.: Στέργιος Ντέρτσας)
30Νοε
ΞΕΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ MOY
Στο μέσο ετούτου του ολοστρόγγυλου και διάφανου κενού
που με παίρνει συνεχώς στο κατόπι μέσα απ’ τη γη
αντηχούν τα τσεκούρια που τα κλαδιά γκρεμίζουν
τα φυόμενα απάνω στον μαρμάρινο κορμό που τον έχει λειάνει
του μπαρουτιού η αιθάλη και της σελήνης το φέγγος
φιλτραρισμένο μέσα απ’ τις χιονάτες παλάμες σου.
Τα χέρια σου μάζευαν μες στα εφτά τους χρώματα
τη βροχή του μετώπου μου και τον αφρό του ύδατος
που στα νερά της ξανθιάς σου κόμης χανόταν
ενώ η κεφαλή σου ανασηκωνόταν πάνω στους κυματισμούς
πράσινη ανάμεσα στα πράσινα φύκια με τα χείλη ανοιχτά
από το τελευταίο χάδι των πύρινων χειλιών μου.
Διαβάστε περισσότεραΑφήστε ένα σχόλιο






