Ακαδημία Ποιείν

Ιωάννα Διαμαντοπούλου, Τέσσερα ποιήματα

Ο ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ.

Γιατί είναι Θεός
και αρχίζει με ερωτήσεις
μπορεί να ξεκινήσει απλά
με το πως βρίσκετε σήμερα την θερμοκρασία των νερών τού ποταμού Neckar
ζητώντας ίσως μιά επιβράβευση για το έργο του..
κανείς όμως δεν ξέρει πως τέτοιες κουβέντες εξελίσσονται
κι αν καμμιά φορά φθάσουν
στο Κάιν που είναι ο αδελφός σου
κάπως ταράζεσαι κι ας ήξερες την απάντηση
κι είσαι αυτόματα πότε φονιάς,πότε αδιάβαστος μαθητής
με ένα βάρος στην καρδιά
που πότε με ένα κερί για τούς ζωντανούς
πότε για τούς νεκρούς,
πας να το απιθώσεις
σε ένα βωμό κρίσεως
σαν νεογέννητο παρατημένο
που δεν θα τόθελες να μεγαλώσει στα χέρια σου.

Ο καιρός σήμερα στην πόλη μας εκπληκτικός
ο ουρανός κι η γη
μοιράζονται δίκαια το άρωμα τής μέρας
το ποτάμι πλέει συμπαρασύροντας
αλήθειες και ψέμματα
φλογερές ματιές εραστών
πλην όμως στιγμιαίες,
φτυσιές αστέγων….
Στις όχθες ξενιτεμένα θαλασσοπούλια κι εγώ.
Μετρώ τη θερμοκρασία των υδάτων,
τη βρίσκω κανονική
και πνίγω μέσα μια ιστορία μου.

Διαβάστε περισσότερα