Ελένη Νανοπούλου, «55 τετραγωνικά ενήλικης ζωής», εκδ. Ενδυμίων 2018
9Ιαν
«Να πλύνεις τα πιάτα. Να ξεσκονίσεις. Μη ξεχάσεις η βεράντα θέλει σφουγγάρισμα. Τα λουλούδια θέλουν πότισμα. Μην κυκλοφορείς ξυπόλητη με τις πιζάμες να σέρνουν στο πάτωμα. Το καπάκι της κατσαρόλας δεν το βάζουμε όπου να ναι. Σκούπισε τα πόδια σου το σπίτι δεν είναι βάρκα. Σε πήρε η νύχτα πότε θα τελειώσεις. Αν γίνεις εσύ ποτέ νοικοκυρά να μου γράψεις. Δεν ακούς που σου μιλάω»;
«Εντάξει δεν θα σου γράψω».
*****
Τα είχα ξεχάσει όλα μέσα μου. Τα είχα βάλει μέσα σε μια αδιάβροχη θήκη ενός μαξιλαριού εντός του εγκέφαλου μου, κάτι σαν τα υποσέντονο κατακλίσεων. Γύριζα πλευρό και τα πλαστικά τους σημεία, μου πλήγωναν τα αυτιά. Νόμιζα ότι έχω ωτίτιδα ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Είχα αρχίσει να παρακούω.
Με λένε Ζέμλια, με λένε Ζέμλια, για χρόνια για μήνες για εβδομάδες, απ’ όταν γεννήθηκα ακούς; «Σσσς»
Με πονάνε τα αυτιά μου.
Διαβάστε περισσότερα





