Ακαδημία Ποιείν

Αθανασία Καραγιάννη, Δύο ποιήματα

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

 

 

Και τι να γράψεις, τι να πεις πια

Όταν η ζωή λιωμένο μολύβι

Κυκλοφορεί στις φλέβες της μέρας

Και οι λέξεις έχουν γίνει ουλές

Στα τραύματα των εικόνων

Δείχνουν μόνον

Ότι κάποιος υπήρξε στη θέση σου

Και τίποτε δεν ήταν τόσο εύκολο

Όσο νομίζει η αμεριμνησία του κόσμου

 

Δεν μένει πια τίποτε να πεις

Και τίποτε να γράψεις

 

Μόνο μια αίσθηση δίψας

Στη χειραψία με το χρόνο

Μια βουή απ’ τα χνάρια του

Καθώς αρχίζεις να σβήνεις

Από δειλία, απελπισία,

Ή απλώς από φόβο

Μήπως τα λάθη βαρύνουν  πιο πολύ

Και τίποτε σωστό

Δεν έχεις για τον αυριανό καιρό

 

Για τον καιρό των άλλων

Διαβάστε περισσότερα