Λουλούδι στο μπαλκόνι

Περασμένα βήματα ακολουθώ
σκάλες σε δωμάτια οδηγούν αδειανά
με λόγια ανείπωτα
και γίναν’ ετούτα όνειρα ανέκφραστα
να πολεμούν στιγμές στο χρόνο ύπουλα σωπαίνοτας
μην και στεριώσουν οι ψυχές
σε σύντομα αβέβαια μυστήρια
κ’ είναι περίεργο το δάκρυ π’ αναβλύζει ανυπόμονο
οι μνήμες πάντα
στις ενοχές αρνούνται να βρουν μια θέση
τι κι αν ποτίζω το λουλούδι στο μπαλκόνι
οι αντοχές στενεύουν τις νύχτες
κ’ η χάση τις ώρες συνεχίζει να σκεπάζει