Πώς να ερωτευθείς στο κρύο;

Στη μπόρα που πέφτει πλάγια ξυράφι;

Πώς, στην ομίχλη που τσούζει τα μάτια

να διακρίνεις τον αγαπημένο που άργησε;

Πώς να ξαφνιάσεις, αναπάντεχα, το άδικο όνειρο,

να σπάσεις το σκληρό καύκαλο του εφιάλτη,

κάτω από αυτόν τον χλιαρό ήλιο;

Οι θεραπαινίδες γριές,

δεν με ακούν,

κροταλίζουν τα δόντια,

τρίβουν τα χέρια από τα κρυοπαγήματα,

μέσα στις μαύρες ποδιές τους,

σημειωτόν χτυπούν τα πόδια: