Γιάννα Τζιβελέκη, Quarantine

Άνεργα τα παπούτσια
Δυσκίνητες οι αντοχές
Αναρωτιούνται οι φανοστάτες γιατί έκλεισαν τα μπαρ
Πλησίασαν οι άνθρωποι πιο κοντά στα παράθυρα τους
Ένας σκύλος βγάζει βόλτα το αφεντικό του
Του ψιθυρίζει πως όλα θα πάνε καλά
Τον καθοδηγεί
Μοιάζει με Τετάρτη η Παρασκευή
Με νύχτα η νύχτα
Το τώρα με ποτέ πριν
Δεν ξέρω κανέναν που να γλύτωσε
από τον εαυτό του
Μόνο που κάποιοι δεν το έμαθαν ακόμα
Κι ο χρόνος έχει ήδη σταματήσει
Οι τοίχοι έχουν τώρα πολλά να πουν
Κι η μοναξιά ξέμεινε από ρούχα
Κοιτάζεται κάθε φορά στον καθρέφτη
και κάθε φορά βλέπει

`
Εσένα