Ερωτεύτηκα κάποια Δημώ από την Πάφο’ δεν είναι περίεργο’
μετά κάποια Δημώ από τη Σάμο’ τίποτα σπουδαίο’
τρίτη πάλι μια Δημώ από τις Υσίες’ δεν είναι πια παιχνίδι’
τέταρτη ήρθε η Δημώ από την Αργολίδα.
Οι ίδιες οι Μοίρες πρέπει να με ονόμασαν Φιλόδημο
για να φλογίζει την καρδιά μου πάντα κάποια Δημώ

`

*

Ξανθώ, κέρινη ευωδιαστή κουκλίτσα, όμορφη σαν τις Μούσες,
με τη γλυκιά φωνή, καμάρι των φτερωτών Πόθων,
παίξε μου με τα τρυφερά σου χέρια έναν χαριτωμένο σκοπό. “ Πάνω
σε πέτρινο μονό κρεβάτι θα κοιμηθώ αναπόφευκτα κάποτε
τον αιώνιο ύπνο”. Έλα, μικρή μου Ξανθώ, έλα τραγούδησε μου
και πάλι αυτό το γλυκό τραγούδι.
– (Ξανθώ) Δεν καταλαβαίνεις, μίζερε τοκογλύφε. Εσένα σου πρέπει,
δύστυχε, να ζήσεις για πάντα σε πέτρινο μονό κρεβάτι.