Για τα 250 έτη από τη γέννηση του Μπετόβεν

  [Ludwig van Beethoven entre las sombras]

Η Βόννη είναι τόπος καλός για να γεννηθείς.

Πειράζει που ’ναι δεσποτικός ο πατέρας;

Είναι όμως και μουσικός.

Πίνει από ψες ίσαμε τ’ άλλο το πρωί,

πίνει μες στ’ απόγεμα το γαλανό.

Στα χέρια του έχει μουσικό μεγάλο

κι όπου να ’ναι θα το ανακαλύψει.

O Αμαντέους Μότσαρτ έφερνε χρήμα ζεστό

στο γλίσχρο πατρικό πορτοφόλι –

γιατί όχι κι ο Λούντβιχ;

Ξεσκόλισε το πιάνο. Δάχτυλα έχει ζωηρά,

συναρπάζει στο κονσέρτο:

η μουσική είν’ η πατρίδα σου.

Δεν είναι γεννημένος για παιχνίδια και φιλίες,

την απλωσιά μέσ’ από το παράθυρο κοιτά –

μέσ’ από το τζάμι του παραθύρου

φυτρώνει η μοναξιά.

Τα φώτα της τα θαυμαστά επιδεικνύει η Βιέννη

μα κει στη Βόννη η μαμά πεθαίνει.