Νυχτερινά βαλς

Άνοιγε το ραδιόφωνο στην ίδια πάντα συχνότητα.
Ήταν ένας σταθμός που είχε κλείσει πολλά χρόνια τώρα,
παρ’ όλα αυτά δεν μετακινούσε τη βελόνα.
Ένας ήχος από σβησμένη μουσική απλωνόταν στο χώρο,
ένας ήχος σταθερός, ενοχλητικός,
σαν την απεγνωσμένη φωνή μιας ανάμνησης
που γυρεύει ματαιωμένες λέξεις.
Έπειτα έκλεινε την κουρτίνα
κι ίσα που φαινότανε απ’ έξω
η μορφή ενός ανθρώπου που χόρευε βαλς.