AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

O ΟΣΙΑΝ ΒΟΥΟΝΓΚ (Ocean Vuong) χρονολογεῖ τὴν ἔναρξη τῆς ἱστορίας του δύο γενιὲς πρὶν τὴ δική του, ὅταν ἡ Βιετναμέζα γιαγιά του συνάντησε ἕναν ᾽Αμερικανὸ στρατιώτη στὴ διάρκεια τοῦ πολέμου τοῦ Βιετνάμ. Στὰ «Σπαράγματα σημειωματαρίου» γράϕει:

῞Ενας ᾽Αμερικανὸς στρατιώτης γάμησε μιὰ Βιετναμέζα ἀγρότισ-
σα. ῎Ετσι ὑπάρχει ἡ μάνα μου. ῎Ετσι ὄχι βόμβες = ὄχι οἰκο-
γένεια = ὄχι ἐγώ.
Οὔϕ. (σ. 153)

Εἶναι παράξενο νὰ αἰσθάνεσαι ὅτι ὀϕείλεις τὴ ζωή σου σ ᾽ αὐτὸν τὸν πόλεμο, σὲ ὅποιον πόλεμο. ῾Ο Βουὸνγκ γεννήθηκε στὸ Βιετνάμ, σ ᾽ ἕναν ὀρυζώνα λίγο ἔξω ἀπὸ τὴ Σαϊγκὸν τὸ 1988, δεκατρία χρόνια μετὰ τὴν πτώση τῆς πόλης καὶ τὴν ἀπόσυρση τῶν ᾽Αμερικανῶν. Στὰ δύο του χρόνια, ἡ οἰκογένειά του ἀναγκάστηκε νὰ ἐγκαταλείψει τὸ Βιετνὰμ καὶ νὰ μείνει γιὰ ὀκτὼ μῆνες σὲ ἕναν καταυλισμὸ προσϕύγων στὶς Φιλιππίνες. Μετὰ διέσχισαν τὸν Εἰρηνικό (ἐξοῦ καὶ τὸ σημερινό του ὄνομα Ocean = ᾽Ωκεανός, ποὺ τοῦ ἔδωσε ἡ μητέρα του) καὶ κατέληξαν στὸ Κονέκτικατ τῶν ῾Ηνωμένων Πολιτειῶν, σὲ μιὰν ἐργατικὴ συνοικία τοῦ Χάρτϕορντ. Λίγο μετὰ τὴν ἐγκατάστασή τους, ὁ πατέρας του τοὺς ἐγκατέλειψε καὶ ὁ Βουὸνγκ περιγράϕει τὸ πῶς μεγάλωσε σὲ ἕνα σπίτι γεμάτο γυναῖκες – μητέρα, γιαγιά, θεία. Τὴ μορϕὴ τοῦ πατέρα τὴ σχημάτισε βασισμένος στὴν ὑποκειμενικότητα τῶν ἀϕηγήσεων-μαρτυριῶν τῶν γυναικῶν τῆς οἰκογένειας. ῾Ο πατέρας ποὺ συναντοῦμε μέσα σὲ αὐτὸ τὸ βιβλίο εἶναι μία ἑρμηνεία τῆς ἑρμηνείας καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ κατέχει κυρίαρχη θέση στὰ ποιήματα· ὁ Βουόνγκ ἀναϕέρεται σὲ αὐτὸν εἴκοσι ὀκτὼ ϕορὲς σὲ τριάντα πέντε ποιήματα).