Αχ Ιωάννη, Ιωάννη

Σύ σεβάσμιο πτηνό,

Αετέ του ήλιου επόπτη.

Την θέα της ματιάς του πτηνού αποκτώντας

Ακόμη και του Γολγοθά και της Ανάστασης

Ας μην πούμε για το πορνικό της Βαβυλώνος.

Ψηλά πάνω απ’ του περιστεριού την ήπια λάμψη

Όλον τον καιρό κρεμασμένη, μονάχα να το γνωρίζαμε, η παντογνώστρια

σκιά

Του χρυσογραμμένου αετού του Ιωάννη.

Ο Ιωάννης τα ξερε όλα

Ακόμη και την ίδια την αρχή.

«Εν αρχή ην ο Λόγος

Και Θεός ην ο Λόγος

Και ο Λόγος ην προς τον Θεόν.»