«Ο Δήμος εμφανίστηκε στη γειτονιά από το άγνωστο. Από το πουθενά».

Ο Δήμος με το πέρασμα του χρόνου θα ξεχάσει όχι μόνο το όνομά του αλλά και το ποιός ακριβώς είναι. Θα ακούει και θα απαντά σε πολλά ονόματα. Θα καθιερωθεί ως Δον Ντομίνγκο. Θα αναλάβει ρόλους ποικιλόμορφους, πολύπλοκους. Προφυλαγμένος κάτω από την ταμπέλα του εκκεντρικού, κυκλοφορεί κι οπλοφορεί με αλήθειες. Λίγο πριν εξαφανιστεί θα χαρίσει γενναιόδωρα στους συνανθρώπους του είκοσι μια ιστορίες. Παράξενες, μαγικές, αστείες, αληθινές.

«Φτιαγμένος είσαι, βυθέ από τη σάρκα μου.
Αισιόδοξος είσαι, βυθέ,
Μόνο το φως μπορείς να περιμένεις»

Ο ευρηματικός Γιάννης Πάσχος από τις πρώτες αράδες του βιβλίου στήνει το πλαίσιο. Γράφει μένοντας μετέωρος ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι. Γνωρίζει καλά το βυθό, τον έχει μελετήσει χρόνια καθώς και όλα τα ζωντανά που κινούνται στις σκιές, στην επιφάνεια, σε ρηχά κι αχαρτογράφητα νερά. Έχει παρακολουθήσει την εξέλιξη κυνηγών και θηραμάτων. Γνωρίζει καλά τα παράσιτα, τα έχει μελετήσει από γεννησιμιού τους.