Με το πρόσωπο στο δρόμο

Μια μέρα του 2018

Στη γωνιά ρίχνει ακόμα η λάμπα αδύναμο φως –
σκιά στο δρόμο, τρέχοντας φτάνει κάποιος
μονάχος: το σπίτι κάηκε μες στη νύχτα –
επιτέλους
ελεύθερος θα γυρνάει:
μυρίζοντας το δρόμο, θα ψάχνει τʼ αδέλφια του
αριστερά δεξιά:
πουθενά στο σπίτι κείνο που ζητούσε: σε κάθε συρτάρι -τʼ άνοιξε
ένα ένα- τα ίδια γυμνά κόκαλα: φιλοσοφία του δικαίου, πολιτική
επιστήμη, ιστορία των θρησκειών: οι πατέρες
δε μένουν πια εδώ∙ μάταια ψάχνει για πατέρα, ο αδέσποτος –
να βγει λοιπόν! καταμεσήμερο
τριποδίζοντας στην πόλη: