Υπήρξε φανατικη οπαδος της λεπτομέρειας!

«Σχόλια στον Καβάφη» ονομάζεται το βιβλίο της Μάρης Θεοδοσοπούλου που εκδόθηκε μετα τον θάνατό-της

Η Μάρη Θεοδοσοπούλου, στο σχετικα σύντομο αλλα αρκετα φωτεινο πέρασμά-της απο αυτο τον κόσμο, έχει δώσει πιστεύω σημαντικο έργο. Έργο πλούσιο και στέρεο, που θα εξακολουθήσει για πολλα χρόνια να προκαλει αίσθηση ανάμεσα στο φιλότεχνο κοινο, κυρίως τους συγγραφεις και μελετητες της ελληνικης λογοτεχνίας. Γιατι, η Μάρη, όπως είναι γνωστο, έχει γράψει αξιόλογα βιβλία, όπως φυσικα και εκατοντάδες άρθρα και μελέτες γύρω απο θέματα της ελληνικης λογοτεχνίας, μέσα απο τα οποία αναδεικνύεται η ευρυμάθεια και ο πλούτος των γνώσεών-της, ο διεισδυτικος και αναλυτικος τρόπος της σκέψης-της, η ικανότητά-της να κρίνει και να συγκρίνει λογοτεχνικα έργα καθως και η μεγάλη αγάπη που έτρεφε για το αντικείμενό-της, εννοω τη λογοτεχνία γενικα.

Οι μεγάλοι «λογοτεχνικοι έρωτές»-της όμως, υπήρξαν ο Κωνσταντίνος Καβάφης και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, των οποίων το έργο γνώριζε αρκετα καλα! Παράλληλα όμως, ήταν σε θέση να γνωρίζει εξίσου καλα, στις λεπτομέρειές-του, και ό,τι έχει γραφτει και κωδικοποιηθει απο άλλους σε άρθρα, μελέτες ή βιβλία γιʼ αυτους τους μεγάλους λογοτέχνες.

Δυστυχως, ο θάνατος, κατα τον Άγγλο ποιητη John Ashbery, «ακυρώνει όλα τα ραντεβου» και καταργει, θα συμπλήρωνα εγω, όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Έτσι έγινε και με την Μάρη της οποίας «ο αδόκητος θάνατος το καλοκαίρι του 2016», όπως έγραψε ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος, «στέρησε τη σύγχρονη λογοτεχνικη κριτικογραφία-μας απο μία γνήσια φωνη» που με «εφόδιο την αγάπη-της για τη λογοτεχνία, με προσήλωση σχεδον ασκητικη στην παρακολούθηση της τρέχουσας βιβλιοπαραγωγης, ανέπτυξε έναν προσωπικο κριτικο λόγο που απέκλινε απο τα ανάλογα συνήθη κείμενα περιοδικων και εφημερίδων».