Επειδή είσαι ένα σπάνιο λουλούδι

επειδή τα χρώματά σου δεν μπορεί να τα δει άνθρωπος

μόνον, ίσως, κάποια έντομα που πίνουνε το νέκταρ των ανθέων

κι εκπνέουν μέλι για να φάνε τα παιδιά τους και οι άνθρωποι

επειδή από τότε που σε γνώρισα βλέπω μέσα από τους τοίχους

σε όλα τα δωμάτια που κλείστηκα

εσένα

επειδή τα δένδρα σε καρποφορούν το καλοκαίρι και σκας

με κρότο στο έδαφος πλουτίζοντας το χώμα που πατάω με χυμούς

βγαίνεις από μέσα μου νικήτρια σʼ έναν θρίαμβο σεισμού

και σε ρωτώ πού ήσουν τόσα χρόνια

νʼ ακούσεις το τραγούδι σου παιγμένο απʼ τη λύρα μου

με τις χορδές αηδονιών που πέθαναν στον αέρα

σχίζοντας δεσποτικά τη γη του παραδείσου.

*

Aπόψε θα παίξουμε παιχνίδι.

Δως μου δυο λέξεις που σου αρέσουν˙

τουλίπα διαλέγεις και δελφίνι

υγρές οι λέξεις που μου δίνεις

με κέντρο τους το λάμδα.

Στη θάλασσα που κολυμπάς

περιπλανιέμαι χρόνια

κι απʼ το χώμα που ξεριζώθηκες

πενθώ και περιμένω.

Στο σώμα μου σήμερα διαλύεσαι, λουλούδι

ένας Θεός στο στήθος του

χαμογελά και μας απλώνει.

Διαβάστε περισσότερα