Ξένιος, ξένος και αδερφός
ή περί καθαρότητος

Ιδού
ο άνθρωπος Προκρούστης
ο ανίκητος και αμετανόητος.
Που έθεσε τον εαυτό του ως πρότυπο
και γέρνει πάνω στην κλίνη
άβουλα σώματα.
Και σπάει και κόβει και ράβει και θερίζει
Καθʼ εικόνα και κατʼ ομοίωση.

Ιδού
ο αγέρωχος και αδογμάτιστος.
Γιατί αυτός είναι
και το δόγμα
και η θρησκεία
και η επί της γης ενσάρκωση της τελειότητας
και της σοφίας.

Ιδού
αυτός που δεν δέχεται
τίποτα που να μην είναι ο ίδιος
τίποτε διαφορετικό.

Και ιδού
οι στρατοί από τα κακέκτυπα του
και τους μαμελούκους υποστηρικτές του.

Μαντρόσκυλα.

Στην γη του ξένιου Διός
στην με τους ικέτες
πρόσφυγες και μετανάστες.