Αλέξης Αντωνόπουλος, Εφτά ποιήματα
23Ιου
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΚΤΗΝΗ
Μέθυσε, κλάψε στο τρένο,
ρίξε τα κόκκαλα σου σε τοίχους.
Μόνο μην πεθάνεις με τεντωμένα δάχτυλα.
Ούρλιαξε, χτύπα τα μαξιλάρια,
αγκάλιασε τα μαξιλάρια για να σε βρει ο ύπνος.
Μόνο μην πεθάνεις με τεντωμένα δάχτυλα.
Μίσησε τον Θεό, προστάτευσε τον Θεό•
και τα δύο ταυτόχρονα αν θες.
Μόνο μην πεθάνεις με τεντωμένα δάχτυλα.
Μην πεθάνεις με τεντωμένα δάχτυλα.
Μην πεθάνεις προσπαθώντας να φτάσεις ένα χέρι
που κάποτε ήταν εκεί.
ΧΑΡΤΗΣ
Ούτε για φλόγες θα χρειαστεί να ψάξεις,
ούτε για επιγραφές που εξορίζουν την ελπίδα.
Είναι αρκετά πιο απλό:
Καθετί όμορφο θα σε πονάει.
Καταλαβαίνεις, καρδιά μου;
Την πρώτη φορά που θα φοβάσαι να κοιτάξεις τη θάλασσα.
Τότε θα ξέρεις ότι έχεις φτάσει.
1 Σχόλιο







