ΒΑΒΕΛ

Είναι ημέρες με ίσκιο ελαφρύ,
ως γυναίκες έπειτα από ενάμισι χρόνο χηρείας.
Σκούπισε τους διάφανους δαίμονες
από τα μαγουλά σου,
Βακχεύτρια της πανσέληνος
Κάποτε θα γράψεις ένα καλό ποίημα
τώρα πορέψου με τ’ ανούσια
όπως οι τυφλοί που αντί φωτός
δράττουν ένα μπαστούνι προσανατολισμού
και ρίχνουν το ρολόι στο κρασί τους
μπας και ζαλιστεί ο χρόνος.
Μην επιστρέψεις στα χώματά σου.
ζήσε στον πύργο της Βαβέλ
να υψώνονται οι λέξεις
-πολύχρωμοι παπαγάλοι-
στην γλώσσα που ονειρεύεσαι.
Θυμήσου
Κάποτε θα γράψεις ένα καλό ποίημα
ένα ποίημα που θα συγχωρεί
εσένα, εμένα και τον
Θεό.