***

Στην έξοδο! Στην έξοδο!

Αυτός δεν είναι τόπος!

Χωρίς δένδρα, δίχως νερά,

χωρίς φιλιά εφήβων σ’ απόμερα ανταμώματα.

Στην έξοδο!

Στον τόπο των ανθρώπων λοιδορούνται

ο άνδρας που δεν κατέχει χρήμα, εξουσία

και η γυναίκα εκείνη που διεφύλαξε τον ερωτισμό της.

***

Σε δώμα απέριττο, ένα κερί σ’ ένα τραπέζι επάνω,

φέγγει την θλιμμένη σου όψη.

Τα μαλλιά σου αγγίζω, το μέτωπο, τα χείλη,

ξεκουμπώνω το πουκάμισό σου, που το αφήνω στο τραπέζι,

τα στήθη σου ελευθερώνονται!

Ξεκουμπώνω το παντελόνι σου, το τραβώ προς τα κάτω,

το αφήνω κι αυτό στο τραπέζι,

κατεβάζω το εσώρουχό σου, είσαι πλέον γυμνή.

Κοιτώντας την γυμνότητά σου, ανοίγω την πόρτα˙

αμέτοχη στο κατώφλι στέκεσαι˙

πηδώ από το μπαλκόνι,

αναγκάζοντας την συγκυρία,

την ψύχρα σου να εκβιάσει.