ΠΟΛΛΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΣΕ ΑΔΕΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ

Το βράδυ όταν είσαι μόνος
Κανείς δεν μπορεί ψέματα
να σου πει.
Και ξέρεις ότι
ο Χρόνος ερημώνει
ότι αγαπήσαμε
με αδιάφορη επιμμονή
κι απλές μαθηματικές
πράξεις.
Πρόσθεση αφαίρεση
Και φτου και βγαίνω
και πάλι απ΄ την αρχή.
Ότι χάθηκε από το τραπέζι
της γαλήνης μας
μέσα σε μια στιγμή
απέμεινε ως φόβος αιώνιος
κι εχθρός
που φωλιάζει στο διάφανο
κενό μας.
Κι ο πόνος
στην αγκαλιά της λύπης
μιας λίμνης απέραντης
όλη δική μας.
Πόσο εύθραυστοι
είμαστε.
Κι όμως
Έχει την ομορφιά της
η λύπη μας.
Χαρταετοί που κόβουμε τα
σκοινιά μας είμαστε .
Ελεύθεροι.
Άκου. Μπορείς.
Με
μια λέξη τη φορά
Κι
ένα δάκρυ τη φορά.
Πετώντας πάμε.