Cassandra

sitting beneath a tree
watching the moonlight
cascade in the shadows
he softly watches her passion
like he can monitor her heartbeat
an illuminated metronome
swaying in expectant desire
like it is no inconsequential
cause she walks like a samba
in the setting sun
and when she smiles heaven cries
her heart screams for him
in the tongue of angels
he is not god
yet he understands her
as she speaks to him
in languages the
universe has yet
to approve
he stands there listening
to her electric moves
so tempting
that the screams are
uttered before the
act even starts

*

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

κάτω απ’το δέντρο κάθεται
ανακούρκουδα στις σκιές
συνεπαρμένη από τον ολόφωτο
καταρράκτη της σελήνης
αυτός την παρατηρεί
στο γαλαθηνό της πάθος
έτσι, όπως αφουγκράζεται
το δικό της χτυποκάρδι,
ένας έκπαγλος μετρονόμος
αμφιταλαντεύεται στο
προσδόκιμο ηδονής
καθόλου αδιάφορο δε μένει σαν
λικνίζεται στο βάδισμα της σάμπα
στο ηλιοβασίλεμα και ενόσω μειδιά
ο παράδεισος κραυγάζει με οδυρμό
όταν η καρδιά της τον εγκαλεί
στους ύμνους των αγγέλων
όχι, δεν είναι θεός, μα κατανοεί
τα προφητικά της λόγια
σε γλώσσες άγνωστες, ακόμα
ενός σύμπαντος αποδοχής
στέκεται, εκεί, και παρατηρεί τον ήχο
των ηλεκτρισμένων κινήσεων της
περιπίπτει θαρρείς σε πειρασμό
από την κραυγή που εκβάλλει προτού
πραγματοποιηθεί η μοιραία πράξη