Όποτε έχω μπροστά μου ένα πιάτο λεμονάτη ψαρόσουπα
έρχονται δύο Ρώσοι στο μυαλό μου. Ο ένας
είναι ο Ιβάν Ντενίσοβιτς από τη νουβέλα του Σολζενίτσιν
-ο κατάδικος Σούκοφ οικονομεί στο γκουλάγκ ψαράγκαθα
και μαγειρεύει ένα ανέλπιστο ψαροζούμι: «Στην αρχή τρώει
την αραιή σούπα, ρουφά, ρουφά, η ζεστασιά ξεχύνεται
απλώνεται σ’ ολόκληρο το κορμί του
σίγουρα τ’ άντερα του θα το περίμεναν τούτο το ζουμί
θα τόλπιζαν. Τι όμορφα που είναι!» Ο άλλος