ΑΣ ΜΗ ΛΕΜΕ…

Για την αγάπη, φωναχτά, ας μη λέμε.
Ας μην την κράζουμε απ’ τα παραθύρια
γιατί την παίρνει μακριά το αγέρι
και μένει μόνο αντίλαλος εντός μας.
Ας την κρατάμε μαλακά στη χούφτα
όπως σκαλίζουνε τ’ αυγά οι Κινέζοι
σαν να ’ταν η στερνή γουλιά του κόσμου.

Αγάπη. Κουρτινάκι του σφαγείου
και της τρικλοποδιάς λευκό σοσόνι.
Αγάπη. Χρυσοκεντημένο ρούχο
στους άθλιους ώμους της βολής, του φόβου.
Αγάπη. Βελουδένιο τσαγαλάκι
του πικραμύγδαλου, του κυανίου.

Μα ας μη σε λέω φωναχτά˙ ας σωπάσω.
Μέσα μου μείνε, σαν βοή στο αίμα
σαν κάλεσμα του σύννεφου, του ήλιου,
σαν ζέστη, σαν πηγή, σαν δικαιοσύνη.

Για την αγάπη, φωναχτά, ας μη λέμε…